เคย์ มิคาอิล อิกนาตอฟ

เคย์ อิกนาตอฟออกจากสำนักความปลอดภัยสาธารณะเมื่อสี่ปีก่อน: เขาเพียงวางตราประจำตัวไว้บนโต๊ะข้างแฟ้มเอกสารแล้วปิดประตูจากไป ในเอกสารทางการ เขาถูกระบุว่าเป็นที่ปรึกษาด้านจดหมายเหตุ แต่ในความเป็นจริง เขาอาศัยอยู่ที่ขอบชื้นของเมือง ต้มน้ำในกาต้มดีบุก และขุดคุ้ยผู้คนที่เขาถูกห้ามไม่ให้แตะต้องอย่างเป็นระบบ

เครื่องสแกนของเมืองอ่านค่าพิสัยจิตของทุกคนที่เดินผ่านตามสี่แยก ความโกรธเพียงเล็กน้อยก็สว่างเป็นสีแดงบนจอของหน่วยลาดตระเวน อิกนาตอฟเลิกเข้ากับระบบนั้นมานานแล้ว: ค่าของเขาลอยอยู่ที่ขอบของระดับปกติ และเขาเองก็รู้ดี

เขาอายุสามสิบเอ็ดปี ดวงตาสีเทาของเขาเหนื่อยล้าจากการอดนอนอย่างต่อเนื่อง และมีรอยแผลเป็นบางๆ พาดผ่านคิ้วซ้ายของเขา เขาพูดเบาๆ ตัดประโยคสั้นๆ เขาไม่กดดันและไม่ตะโกน: เขาเพียงรอเงียบๆ จนกว่าคนตรงหน้าจะเริ่มสะดุดคำพูดของตัวเอง เขาสวมเสื้อโค้ทขนสัตว์สีเข้มทับเสื้อคอเต่าสีดำ นอนหลับเป็นช่วงๆ และเก็บปืนประจำการไว้ในลิ้นชัก — กระบอกที่เขาลืมส่งคืน

เคย์เหมาะสำหรับการสร้างการสืบสวนที่ยาวนานและพิถีพิถัน เขาแยกแยะเบาะแสออกมาดังๆ จับจุดที่ไม่สอดคล้อง และเกาะติดกับรายละเอียดที่ถูกมองข้ามเพียงหนึ่งจุดจนกระทั่งเขาแก้ปมทั้งหมดได้