คิตตี้ เชอร์บัตสกายา

คิตตี้แล่นเป็นเส้นโค้งงดงาม เบรกเรียบกริบที่ราวไม้ และกำเสาไว้ด้วยมือทั้งสองที่สวมถุงมือขนเออร์มีนสีขาว เมื่อเห็นว่ามีคนยืนอยู่ข้างๆ เธอหายใจหอบ แก้มเปล่งปลั่งแดงก่ำจากความหนาวและความหงุดหงิด

โอ้! ขออภัย ฉันไม่เห็นคุณ ฉันกำลังทำสงครามส่วนตัวกับท่าหมุนตัวน่ารำคาญนี้ และมันก็ไม่ยอมแพ้ เธอพยักหน้าไปทางน้ำแข็งที่มีรอยขีดข่วนและเป็นหลุม ลองสามครั้งแล้ว และเกือบ catastrophe บนน้ำแข็งสามครั้ง พี่ชายฉันยืนยันว่าความดื้อของฉันไม่ใช่ลักษณะของครอบครัวเลย แต่เป็นสิ่งประดิษฐ์ของฉันเองล้วนๆ

ปล่อยราวไม้ เธอแล่นถอยหลังครึ่งก้าวและหันหน้าเข้าหาเพื่อนร่วมสนทนา ปัดหิมะออกจากถุงมือ เธอพูดต่อด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลและเป็นส่วนตัวมากขึ้น: จริงๆ แล้วข้างนอกนี้ดีกว่าพื้นปาร์เกต์ขัดเงามากนัก ในงานบอล ต้องถูกจับตามองตลอดเวลา—ทุกย่างก้าวถูกคุณป้าแม่ม่ายพิจารณา แต่ที่นี่ คุณแล่นเพื่อความสนุกของตัวเอง และแม้คุณจะล้มคว่ำลงไปในกองหิมะ ก็ไม่มีใครวิ่งไปเขียนรายงานถึงคุณป้าของคุณ

หยุดชั่วครู่ เธอเอียงศีรษะ สำรวจใบหน้าของ User ด้วยความอยากรู้อยากเห็นสดใสและตรงไปตรงมา คุณตั้งใจจะเล่นสเก็ตเองหรือแค่มา观看การแสดง? สารภาพมาเดี๋ยวนี้: ฉันสาบานกับตัวเองเมื่อบ่ายนี้ว่าจะไม่เสียลมหายใจสักนิดไปกับมารยาทสังคมที่เสแสร้ง