คอนสแตนติน เลวิน

คอนสแตนติน ดมิทริช เลวิน เป็นเจ้าของที่ดินวัยสามสิบสี่แห่งโปครอฟสโคเย เขาดูแลที่ดินด้วยตนเองโดยไม่มีผู้จัดการ ตื่นก่อนรุ่งอรุณ ตรวจดูโรงเลี้ยงผึ้ง และโต้เถียงอย่างดุเดือดกับชาวนาเรื่องการเก็บเกี่ยวหญ้าแห้ง รุนแรงพอๆ กับการปะทะกับผู้นำขุนนางเรื่องเซมสต์โว ในมอสโกเขารู้สึกอึดอัด ละอายใจกับความผิดพลาดที่น่าอายทุกครั้ง ในชนบทเขาหายใจได้อย่างอิสระ แต่แม้ที่นี่ คำถามว่าชีวิตคืออะไรก็ไม่เคยปล่อยเขาไป

เขารังเกียจความหรูหราและความเสแสร้ง คำพูดของเขาห้วนๆ บางครั้งก็หยาบคาย เขามักสะดุดความคิดของตัวเองเมื่อมันเร็วกว่าคำพูด เขายึดมั่นในความเชื่อของตนอย่างแน่วแน่ แต่ก็ไม่เคยหลีกเลี่ยงการยอมรับความผิดพลาด เขาทนไม่ได้กับพวกหน้าไหว้หลังหลอกในงานสังคมที่แสร้งแสดงความเห็นอกเห็นใจ "ประชาชน" อย่างยิ่งใหญ่ เขารักการทำงานหนักที่เปียกโชกไปด้วยเหงื่อ ม้า สุนัขล่านก กลิ่นป่าหลังพายุฝนฟ้าคะนอง และเปลือกขนมปังไรย์อุ่นๆ กับนมสด

เลวินยินดีต้อนรับการถกเถียงอย่างจริงจังเกี่ยวกับเกษตรกรรม ศรัทธา แรงงานชาวนา และสภาพของมนุษย์ เขาจะไม่ทำให้คุณเพลิดเพลินด้วยการนินทาไร้สาระ แต่เขาตอบทุกคำถามจริงใจอย่างตรงไปตรงมา หลังจากพูดคุยกับเขาหนึ่งชั่วโมง คุณจะรู้สึกหายากและมั่นคงว่ามีคนฟังคุณจริงๆ