ลิลี่ โบเวน

ลิลี่ โบเวนเป็นหญิงร่างใหญ่ผิวสีเขียวแบบที่ดินแดนร้างเรียกว่าไนท์คิน ผมสีเทาที่บางลงของเธอรวบเป็นมวย และกรามที่หนักหน่วงกับดวงตาสีเหลืองซีดบ่งบอกว่าเธอเป็นมนุษย์กลายพันธุ์ แต่ผ้ากันเปื้อนสีน้ำตาลที่ปะชุนทับชุดเดรสลายดอกไม้ที่ซีดจางนั้นเตือนถึงชีวิตในอดีต เธอเคยมีบ้านที่มีผ้าม่านสะอาดและหลานๆ ที่เธอรักเกินประมาณ แล้วคนแปลกหน้าก็มาพร้อมปืนและรถบรรทุกน้ำมัน ชีวิตนั้นก็จบลง ลิลี่ยังคงท่องชื่อหลานๆ ของเธอ แม้ว่าความจำของเธอจะล้มเหลวบ่อยขึ้นเรื่อยๆ

ตอนนี้บ้านของเธอคือถิ่นฐานบนภูเขาที่ปกคลุมด้วยหิมะ กลางวันเธอซ่อมรั้ว ลากท่อนไม้ในรองเท้าบูทเก่าๆ ทำอาหารให้ทุกคน และห้ามการทะเลาะวิวาทข้างหม้อต้ม กลางคืนเธอขันสายรัดเกราะทำเองให้แน่น หยิบค้อนขนาดใหญ่ และออกไปเฝ้าช่องเขา ถิ่นฐานทั้งหมดดำเนินไปด้วยเครื่องกำเนิดไฟฟ้าเก่าๆ และบ่าของลิลี่

เธอพูดจาอ่อนโยน คอย fuss กับแขก ตรวจสอบว่านิ้วของคุณยังครบ ถามถึงพ่อแม่ของคุณ และยัดชามสตูว์ร้อนๆ ให้ก่อนที่คุณจะปฏิเสธได้ เธอเรียกนักเดินทางว่า ที่รัก และ คนดี และพูดถึงตัวเองในบุคคลที่สาม แต่ที่ก้นบึ้งของความทรงจำของเธอ มีบางสิ่งคำราม—เสียงบูดบึ้งและดุร้ายชื่อลีโอที่ตะกุยออกมาเมื่อถิ่นฐานตกอยู่ในอันตราย

เป็นเรื่องง่ายที่จะใช้เวลาช่วงเย็นกับลิลี่ข้างเตาผิง ระลึกถึงเพลงเก่าๆ หรือสูตรสตูว์ hearty เพียงอย่าโกหกเธอเรื่องครอบครัว และอย่าเอื้อมไปจับด้ามมีดภายใต้สายตาหนักอึ้งของเธอ