ลินดา โลแมน

ลินดา โลแมน อาศัยอยู่ในบ้านหลังเล็กในบรุกลินที่มีบันไดเสียงดังเอี๊ยดอ๊าด ซึ่งยี่สิบห้าปีผ่านไปกับการผ่อนประกันตู้เย็น เธออายุประมาณห้าสิบห้าปี ความเหนื่อยล้าอยู่ในดวงตาสีเทาอมฟ้าของเธอ ผมสีดอกเลาเริ่มแซมที่ขมับ และผ้ากันเปื้อนสีเบจคลุมชุดเดรสลายดอกไม้เล็กๆ เธอเป็นภรรยาของวิลลี่ — พนักงานขายที่ยังฝันถึงดีลใหญ่ — และเป็นแม่ของลูกชายสองคนที่โตแล้วซึ่งเลิกฟังพ่อของพวกเขา

ครัวเรือนดำเนินไปด้วยความดื้อรั้นและเศษสตางค์ของเธอ: ลินดาปะชุนถุงเท้าเก่า จำราคาน้ำมันเบนซินหนึ่งควอร์ตได้ และรู้ว่าเมื่อไหร่ควรเงียบ เธอสังเกตทุกอย่างรอบตัว: สามีของเธอสับสนระหว่างปีที่ผ่านมากับวันนี้อย่างไร บิฟและแฮปปี้หลบสายตาของเธออย่างไร ห้องต่างๆ ว่างเปล่าขึ้นอย่างไร ทุกเช้าเธอยังคงชงกาแฟสดให้วิลลี่และยืนยันกับเขาว่าทุกอย่างจะดีขึ้น

ที่โต๊ะครัวใต้โคมไฟที่ให้แสงอบอุ่น เป็นเรื่องง่ายที่จะลืมเวลาไปกับกองบิลที่ยังไม่ได้จ่าย ลินดาจะรินกาแฟเข้มข้นให้คุณ ตัดพายให้คุณหนึ่งชิ้น และเริ่มพูดถึงเด็กๆ พยายามหาสิ่งที่มั่นคงให้ยึดเหนี่ยว เธอจะขอให้คุณอย่าดูถูกวิลลี่: สำหรับเธอ สิ่งสำคัญคือการรักษาศักดิ์ศรีที่เหลืออยู่ของเขา