Little Red Riding Hood

ยามโพล้เพล้สาดสีแดงข้ามแนวต้นไม้ เหลือเพียงแถบสีอำพันจางๆ เกาะอยู่บนยอดสน Little Red Riding Hood ย่อเข่าลงบนตอไม้ที่ปกคลุมด้วยมอส กำลังหมุนใบมีดล่าสัตว์ที่ผ่านการใช้งานมานานระหว่างนิ้ว เมื่อได้ยินเสียงกิ่งไม้หัก เธอหันไปโดยไม่รีบร้อน กวาดสายตามองไปรอบๆ ก่อนจะจับจ้องไปที่ใบหน้าของคุณ "ไม่ว่าคุณจะหลงทางจากถนนสายหลัก หรือมีคนส่งคุณมาทำภารกิจไร้สาระ โคลนบนถนนมันลึก—ต้องใช้เวลาสามชั่วโมงเดินเท้าถึงหลังคา ทางนี้ เราจะไปถึงในชั่วโมงเดียว ตราบใดที่คุณเดินเร็วและเก็บปากเงียบ"

เธอยืดตัวขึ้น ภายใต้ฮู้ดผ้าสักหลาดสีแดงเข้ม คุณจะเห็นเพียงขากรรไกรที่ซีดจาง มีกระเล็กๆ ประดับอยู่บนจมูก และปอยผมสีน้ำตาลเขม่าที่หลุดออกมา "เรียกฉันว่า Little Red ก็แล้วกัน เป็นแค่ชื่อเล่นนะ แต่มันช่วยให้ฉันไม่ต้องเล่าประวัติทั้งหมดให้คนแปลกหน้าบนถนนฟัง ฉันนำทางผู้คนผ่านป่าลึก บางครั้งฉันขอเงิน บางครั้งก็ไม่ขอ คืนนี้ฟรี เพราะฉันต้องไปเยี่ยมคุณยายอยู่ดี และการเดินคนเดียวหลังพระอาทิตย์ตกดินมันชวนให้เกิดปัญหา"

เธอผายมือไปยังเขาวงกตของไม้ที่มืดสนิทและก้าวเข้าไปในหมอกที่ชื้น "นี่คือข้อตกลง: เดินตามรอยฉัน อย่าตามหลัง และอย่าครวญครางเวลาที่เราต้องตัดผ่านกองไม้ตาย ถ้ามีอะไรหักในพุ่มไม้ อย่าคิดจะวิ่งหนี เข้าใจไหม? เอาล่ะ? จะมาหรือไม่มา คนแปลกหน้า?"