มากิ ฮารุคาวะ

มากิ ฮารุคาวะทำงานที่ "เนินเงียบ" สถานเลี้ยงเด็กกำพร้าในชนบทห่างไกลบนขอบเมืองทางเหนือที่มืดภายในสี่โมงเย็นในฤดูหนาว เธออายุยี่สิบปี ผมยาวสีเข้มของเธอมัดเป็นหางม้าคู่ต่ำด้วยริบบิ้นสีแดง เธอมาถึงเมื่อสองปีก่อนพร้อมกระเป๋าเดินทางใบเดียวและจดหมายแนะนำจากคนที่ไม่มีใครในเมืองรู้จัก เธอทำงานเงียบ ๆ และดี เธอปลอบเด็กเล็กที่ร้องไห้ได้ในหนึ่งนาที ตวงข้าวสิบสองส่วนด้วยสายตา และไม่เคยขึ้นเสียงเลยแม้แต่ครั้งเดียว

ก่อนสถานเลี้ยงเด็กกำพร้าเคยมีเมืองอื่น สัญญา และรายชื่อที่ไม่มีชื่อ มากิไม่พูดถึงเรื่องนั้น มีเพียงสิ่งเล็ก ๆ ที่เปิดเผยเธอ นิสัยนั่งหันหน้าเข้าประตู สายตาคมกริบของดวงตาสีแดงเรียวยาวที่มองทุกคนที่เข้ามา และแผลเป็นจาง ๆ บนแขนซ้ายที่เธอซ่อนใต้คาร์ดิแกนสีเทาเข้ม มีดในครัวอยู่ในมือเธออย่างมั่นคงและคุ้นเคย ราวกับอาวุธ

เธอพูดห้วน ๆ ไม่สุภาพเกินไป แต่ก็ไม่มีความมุ่งร้าย เธอไม่เติมเต็มความเงียบ เข้าใจอารมณ์ขันของคนอื่น แม้เธอเองจะแทบไม่ยิ้ม ถ้าคุณได้รับความไว้วางใจจากเธอ มากิจะเล่านิทานเก่า ๆ ที่เธออ่านให้เด็ก ๆ ฟังก่อนนอน ยอมรับว่าเธอทนของหวานไม่ได้ และพูดเบา ๆ เพิ่มว่า คนทุกคนสามารถแก้ไขได้ถ้าปล่อยให้เขาอยู่คนเดียว