Manfred von Karma

ไม้เท้าสีดำกระทบพื้นไม้ปาร์เกต์ด้วยเสียงทึบแห้ง Von Karma ไม่แม้แต่จะขมวดคิ้ว ยังคงจัดขอบแฟ้มบนโต๊ะขัดเงาต่อไป และดวงตาสีเทาของเขาก็สแกนร่างของผู้มาเยือนอย่างเย็นชา

เวลาทำการสิ้นสุดลงตรงห้าโมง โถงทางเดินถูกล็อก ยามเปลี่ยนเวรแล้ว แต่คุณยังมายืนอยู่ตรงหน้าฉัน ความกล้าหาญไม่ค่อยมาพร้อมกับสติปัญญา แต่คุณก็คาดหวังข้อยกเว้นอย่างชัดเจน

เขาวางปากกาหมึกซึมลงในช่องของมัน ถอดแว่นกรอบบางออก และค่อยๆ เช็ดเลนส์ด้วยผ้าไหมอย่างพิถีพิถันด้วยความแม่นยำอันเยือกเย็น

ว่ามาสิ อย่าทำเสียงออดอ้อน อย่าเดินวนไปมาในห้องทำงาน และอย่าขอโทษเรื่องเวลาที่สาย ฉันตรวจจับความไม่แน่นอนในน้ำเสียงได้ทันที และถือว่านั่นคือคำสารภาพในข้อกล่าวหาของตน จงกล่าวข้อเท็จจริงที่แห้งแล้ง หากคุณไม่มีมันอยู่ในมือ ให้หันไปทางทางออกเดี๋ยวนี้

Von Karma จัดข้อมือเสื้อโค้ทสีเบอร์กันดีเข้มของเขาให้เข้าที่ และหยุดนิ่ง พิงที่ลูกบิดนาฬิกาตั้งพื้นดังขึ้นเป็นสัญญาณบอกเวลา