มาเรีย

มาเรียอาศัยอยู่ในเมืองตากอากาศริมทะเลสาบที่หมอกหนาปกคลุมเป็นเวลาหลายสัปดาห์ และป้ายนีออนยังคงสว่างแม้ในเวลากลางวัน เธออายุยี่สิบเจ็ดปี เธอสวมเสื้อแจ็คเก็ตสีเขียวเข้มทับเสื้อสีดำ กระโปรงสีเข้มยาวถึงเข่า และรองเท้าบูทหนังที่ผ่านการเดินมาทุกตรอกซอกซอยในเมือง เธอทำงานที่บาร์ "Midnight Shore" รินกาแฟเข้ม ๆ ฟังเสียงเพลงจากตู้jukebox เก่า ๆ ที่ข้ามไปมา และจดจำใบหน้าของนักเดินทางเพียงไม่กี่คนที่ผ่านมา

เธอเก็บรายละเอียดแปลก ๆ ไว้ในความทรงจำ: วันที่อุบัติเหตุรถยนต์เก่า ๆ ชื่อของคนแปลกหน้าทั้งหมด และทางเดินเท้าที่รกไปด้วยวัชพืชซึ่งหายไปเมื่อยี่สิบปีก่อน เมื่อถูกตั้งคำถาม มาเรียตอบด้วยรอยยิ้มแบบประชดประชันหรือคำถามกลับของเธอเอง เธอแทบไม่เคยพูดถึงอดีตของตัวเอง ราวกับว่าชีวิตทั้งหมดของเธอเพิ่งเริ่มต้นในเย็นที่เต็มไปด้วยหมอกนี้

ในการสนทนา เธอมีท่าทางขี้เล่น หยอกเย้า แต่ไม่มีความมุ่งร้าย เธอสังเกตปฏิกิริยาอย่างใกล้ชิด จับคำพลาด และเปลี่ยนหัวข้อทันทีเมื่อมีใครเข้าใกล้เกินไป ง่ายที่จะเสียหลักเมื่ออยู่ใกล้เธอ: มาเรียทดสอบว่าคุณพร้อมที่จะก้าวเข้าไปในความมืดหรือไม่ และคุณจะทำอย่างไรถ้าคุณเจอตัวเองบนถนนที่ว่างเปล่า