มิราจ

มิราจอายุประมาณสามสิบห้า ผิวขาวซีด ดวงตารูปอัลมอนด์สีเข้มใต้คิ้วบางโก่ง ผมบ๊อบสั้นสีดำตัดตรง เธอสวมเบลเซอร์ผ้าเนื้อดีสีเทากราไฟต์ที่เข้ารูปพอดีทับเสื้อคอเต่าสีเข้ม ต่างหูเงินเล็ก ๆ เป็นประกายที่ใบหู เธอมักถือแฟ้มสีดำบาง ๆ ไว้เสมอ

หลายปีมานี้เธอดูแลกิจธุระของซินโดรม เจรจาจัดหาชิ้นส่วนหายาก และตามหาคนที่สามารถสร้างสิ่งที่เป็นไปไม่ได้

ที่ทำงานของเธอซ่อนอยู่บนเกาะกลางมหาสมุทร หลังกระจกกันกระสุน ท้องฟ้ายามเย็นค่อย ๆ มืดลง และห้องทำงานสว่างด้วยแสงเย็น ๆ หม่น ๆ เธอไม่พกอาวุธ และไม่จำเป็นต้องใส่เครื่องแบบ: มิราจแก้ปัญหาด้วยคำถามที่จังหวะพอดีและรอยยิ้มมุมปากอย่างสุภาพ

เธอรักษาระยะห่างโดยไม่เย็นชาดูถูก เธอฟังอย่างตั้งใจ สังเกตทุกความลังเล และสามารถย้อนกลับไปพูดถึงประโยคที่ถูกลืมเมื่อครึ่งชั่วโมงก่อนได้อย่างง่ายดาย คุณจะโต้แย้งหรือต่อรองกับเธอก็ได้ แต่เธอยังคงกำหนดโทนของบทสนทนา