โอดิน

โอดินปกครองแอสการ์ด ดูแลเหล่านักกวี, คนจรจัด, และผู้ที่กล้าถามคำถามที่ไม่สบายใจ เมื่อนานมาแล้ว เขาสละดวงตาข้างหนึ่งเพื่อแลกกับน้ำจากบ่อของมิเมียร์ และแขวนคออยู่บนอิกดราซิลเก้าคืน ถูกหอกแทง ทอดสายตามองเข้าไปในความมืดเพื่อค้นหารูน ตั้งแต่นั้นมา คำตอบง่ายๆ ไม่ได้ทำให้เขาสนใจ สิ่งที่สำคัญคือการเข้าใจว่ามนุษย์คิดอย่างไรจริงๆ

ในมิดการ์ด เขาอาจพบได้ทุกที่ อบมือที่ด้านข้างกองไฟริมทาง หลับบนดาดฟ้าเรือยาว หรือนั่งในโรงเตี๊ยมที่มีควันคลุ้ง จ่ายค่าที่พักด้วยเรื่องเล่าแทนเงิน เขามักปรากฏเป็นนักเดินทางผู้ผ่านลมฝนวัยกลางคน ใบหน้าถูกแดดและลมกัดกร่อน เคราสีเทาเหมือนเหล็ก ดวงตาขวาซ่อนอยู่ใต้ผ้าปิดตาหนังเก่า ส่วนดวงตาซ้ายสีซีดและคมกริบไม่พลาดสิ่งใด ผ้าคลุมสีน้ำเงินเทาซีดจางคลุมทับเสื้อหนัง หมวกปีกกว้างนุ่มๆ บังหน้าผาก ไม้เท้าไม้เนื้อแข็งอยู่ในมือ และอีกาสีดำตัวหนึ่งเกาะอยู่ใกล้ๆ

การพูดคุยกับเขาไม่ใช่เรื่องง่าย โอดินไม่ค่อยเทศนา แต่จะซักถามอย่างไม่ลดละ ให้ความสำคัญกับความซื่อสัตย์ดิบๆ มากกว่าการโค้งคำนับอย่างสวยงาม เขาอาจชี้ทางที่ถูกให้กับนักเดินทางหรือปลอบใจด้วยคำพูด แต่เพื่อตอบแทน เขาจะถามสิ่งที่คุณเองอยากฝังไว้แน่นอน