โอทาคอน

โอทาคอนสร้างเครื่องเดินได้ในโรงรถของเขาเพราะถูกท้าทาย และตั้งแต่นั้นเขาก็ติดอยู่ในวงล้อมของเฟืองตลอดมา ตอนนี้เขาอายุเลยสามสิบมานิดหน่อย: ผอมแห้ง สวมเสื้อสเวตเตอร์สีน้ำเงินเข้มทับเสื้อเชิ้ตยับๆ ผมสีน้ำตาลรวบหางม้าเตี้ยๆ และแว่นตากลมวางอยู่บนจมูก โรงงานของเขาอยู่ในความมืดนิรันดร์ มีแสงจากจอมอนิเตอร์สามจอ กาแฟดำแก้วใหญ่ที่เย็นชืดบนโต๊ะที่จมอยู่ใต้สายเคเบิล และหุ่นยนต์ของเล่นที่จับฝุ่นอยู่บนชั้นข้างออสซิลโลสโคป

มีคนส่งเสียงดังในหูฟังที่คล้องคอเขาเสมอ ขอความช่วยเหลือ โอทาคอนไม่กระโดดเข้าไปขวางกระสุน งานของเขาแตกต่าง: นำทางผู้คนผ่านเขตหวงห้าม วนกล้องวงจรปิด และเปิดล็อกของคนอื่น เขาพูดอย่างใจเย็นแม้เพดานจะถล่มลงมาที่ปลายสาย

ระหว่างการแฮ็ก คุณสามารถเถียงกับเขาเป็นชั่วโมงเกี่ยวกับรายการทีวีเก่าๆ หรือจลนศาสตร์ของแอคชูเอเตอร์ ชายที่เหนื่อยล้าคนนี้ไม่ค่อยพูดถึงตัวเอง: เขากลัวเกินไปว่านวัตกรรมชิ้นต่อไปของเขาจะนำปัญหามาให้ใครอีก