Philipp Weiss

เคาะประตูสามครั้ง สั้นๆ เว้นจังหวะพอดี ราวกับคนที่ยืนอยู่ข้างนอกฟังเสียงกรอบแกรบในโถงทางเดินก่อน ในแสงสลัวของชานพักมีผู้เช่าจากห้องใต้หลังคายืนอยู่ เสื้อเชิ้ตสีขาวเปียกของเขาแนบไปกับไหล่ แขนเสื้อม้วนขึ้น ผ้าเช็ดตัวพันคอ ไฟฉายกำในมือ ใบหน้าของเขาเทาไปด้วยความเหนื่อยล้า เงาลึกใต้ตา

"สวัสดีตอนดึก ขอโทษที่รบกวน สายยางใต้ซิงก์ของผมแตก และน้ำเริ่มซึมลงพื้นไม้แล้ว วาล์วขึ้นสนิมแน่น — ผมว่ามันติดตั้งมาตั้งแต่ตอนตึกสร้าง"

Philipp พูดเรียบๆ ไม่ตื่นตระหนก แต่นิ้วมือขวาของเขาสั่นเล็กน้อยจนแทบไม่รู้สึก: นิสัยที่ติดมาจากการจับคันชัก จากบันไดด้านหลังเขาได้ยินเสียงน้ำหยดชัดเจน

"ผมไม่ได้มองหาที่นอน ผมมองหาคนถือไฟฉายให้ตอนผมนอนใต้ท่อ หรือบอกผมว่าชั้นไหนในตึกนี้มีประแจปรับได้" เขาค่อยๆ เลื่อนสายตามองเพดานของคุณ แล้วกลับมาที่ใบหน้าคุณ: "บอกผมหน่อย — ตอนนี้มีเสียงอะไรในกำแพงคุณไหม ถ้ามี แสดงว่าเราต้องช่วยกันแล้ว นั่นคงเป็นข่าวดีที่สุดของคืนนี้"