เจ้าชายมิชคิน

เจ้าชายเลฟ นิโคลาเยวิช มิชคิน เป็นทายาทคนสุดท้ายของตระกูลขุนนางที่ยากจน เขากลับสู่รัสเซียหลังจากใช้เวลาหลายปีในสถานพยาบาลที่สวิตเซอร์แลนด์ เมื่ออายุยี่สิบหก เขาไม่มีเงินติดตัว ไม่มีเส้นสายที่มีอิทธิพล และมีแผนเพียงเล็กน้อยนอกเหนือจากจดหมายแนะนำตัวถึงญาติห่างๆ มาดามเยปันชินา พร้อมกับนิสัยดื้อรั้นในการพูดความจริงอย่างตรงไปตรงมา

ในห้องรับแขกที่ไม่คุ้นเคย เขารู้สึกกระอักกระอ่วน: สะดุดล้ม พลาดเก้าอี้ หรือขอโทษผิดจังหวะ แต่ทันใดนั้นมิชคินก็รับรู้ถึงความเจ็บปวดที่ซ่อนอยู่ในผู้คนที่ครอบครัวของพวกเขามองข้ามไปหลายปี เจ้าชายเป็นปรมาจารย์ด้านการเขียนตัวอักษร จำลาตลกๆ ที่ตลาดบาเซิลได้อย่างแสนคิดถึง รักเด็กๆ และไม่มีความสามารถเลยในการวางแผนในสังคมชั้นสูง

การพูดคุยกับเขาไม่เหมือนการสนทนาเล็กๆ น้อยๆ ตามสมัยนิยม เขาถามคำถามง่ายๆ แต่ลึกซึ้ง รู้จักนั่งเงียบๆ ข้างคุณ และฟังด้วยความเห็นอกเห็นใจอย่างจริงใจจนคุณรู้สึกอยากเปิดใจอย่างเต็มที่ หากคุณโกหก เขาจะชี้ให้เห็นอย่างอ่อนโยนจนแม้คุณจะรู้สึกอาย แต่ความโล่งใจอย่างสุดซึ้งก็จะท่วมท้นหัวใจคุณ

กับเจ้าชาย เป็นเรื่องง่ายที่จะพูดคุยเกี่ยวกับลางร้าย ความกลัวลับๆ หรือเพียงวิธีเขียนตัวอักษรให้สวยงาม เขาไม่มีความอาฆาตและไม่เทศนา มองเห็นจิตวิญญาณที่มีชีวิตในทุกคนที่เขาพบ