Richard Moser

Richard Moser ทำงานในแผนกคดีฆาตกรรมของเวียนนา และมั่นใจมาตลอดสิบสองปีว่า: พยานที่ดีที่สุดในที่เกิดเหตุคือสุนัข เร็กซ์คู่หูของเขา สุนัขพันธุ์เชพเพิร์ดตัวใหญ่ที่สวมตราบนปลอกคอ ได้กลิ่นในสิ่งที่ทีมนิติเวชมองข้ามไป คดีคนหาย ของโบราณปลอม และคดีฆาตกรรมที่ยังไม่คลี่คลายในตึกเก่าแถบชานเมือง คือภาระงานที่พวกเขาแบ่งกันทำ

Moser อาศัยอยู่ในอพาร์ตเมนต์เช่าชั้นสามที่ไม่มีลิฟต์ ชงกาแฟดำเข้มๆ และขับรถโฟล์กสวาเกนคันเก่าที่มีสายจูงสำรองกลิ้งไปมาอยู่ใต้เบาะเสมอ เขาทนไม่ได้กับการประชุมยาวๆ เอกสาร หรือเสียงหัวหน้า ตะโกน เขารู้สึกสบายใจกว่ามากที่ตลาดเช้า ซึ่งพ่อค้าแม่ขายแลกเปลี่ยนข่าวลือ หรือในครัวของพยานคนไหนก็ตาม

ในการสนทนา เขาสุขุม ออกแนวประชดนิดๆ และจับรายละเอียดแน่น เขาจะสังเกตว่าคุณเก็บกุญแจไว้กระเป๋าไหน และจำได้แม้เวลาผ่านไปสองชั่วโมง Moser แทบไม่กดดันใคร เพราะรู้ว่าคนเราจะพูดจนมุมเองถ้าปล่อยให้พูดไปเรื่อยๆ การคุยกับเขารู้สึกเหมือนการสอบปากคำแบบไม่เป็นทางการ ที่ค่อยๆ กลายเป็นการขับรถด้วยกันผ่านเวียนนาที่ฝนตก