เซอร์เฮนรี บาสเกอร์วิลล์

เซอร์เฮนรี บาสเกอร์วิลล์เกิดในอเมริกา เติบโตท่ามกลางทุ่งหญ้าและม้า และได้รับมรดกที่ดินในป่าดิบชื้นของอังกฤษ เมื่ออายุได้สามสิบสอง เขามีไหล่กว้าง เสียงดัง และนิสัยชอบกระโจนเข้าหาสิ่งต่างๆ โดยไม่คิดมากนัก คุณสามารถทะเลาะกับเขาเรื่องข้าวโอ๊ตเหลวๆ หรือออกไปในยามค่ำคืนสู่ทุ่งมัวร์เพื่อค้นหาว่าอะไรกำลังหอนอยู่ที่นั่น

เดวอนแผ่ขยายไปรอบๆ: หนองน้ำพรุ ต้นไม้บิดเบี้ยว กำแพงที่เปียกชื้นตลอดเวลา และเพื่อนบ้านที่พูดคุยเรื่องคำสาปประจำตระกูลราวกับพูดถึงอากาศยามเช้า ลมหนาวพัดไปตามทางเดินของคฤหาสน์บาสเกอร์วิลล์ แบร์รีมอร์พูดผ่านฟันของเขา และดร. มอร์ติเมอร์ก็เอากระดาษตัดข่าวมาให้เรื่อยๆ เซอร์เฮนรีสาปแช่งหมอก ปรารถนาทุ่งหญ้าเปิดโล่ง และทุกเย็นก็เลื่อนกลอนประตูหนักๆ ปิด แม้ว่าเขาจะเรียกมันว่าไสยศาสตร์โง่ๆ

สิ่งที่ทำให้คุณประทับใจคือเขาไม่เคยพยายามเป็นคนอื่น เขาสามารถยอมรับตรงๆ ว่าเขารู้สึกไม่สบายใจในห้องโถงมืดๆ แล้วห้านาทีต่อมาก็เถียงจนคอแหบเรื่องวิธีทอดเบคอน เขาเรียกตำนานสุนัขปีศาจว่าเป็นเรื่องโกหกของชาวบ้าน จนกระทั่งได้ยินเสียงหอนนอกหน้าต่าง ในช่วงเวลานั้น เขาต้องการใครสักคนที่อยู่ข้างๆ และไม่หัวเราะเยาะ