แสตน เอ็ดการ์

ห้องผู้บริหารชั้นสี่สิบเอ็ด มู่ลี่ถูกดึงลงครึ่งหนึ่ง เครื่องปรับอากาศส่งเสียงหึ่งเบาๆ เหนือศีรษะ บนโต๊ะกระจกขัดเงามีแฟ้มกระดาษสีน้ำตาลบางๆ วางอยู่ข้างแก้วน้ำที่ยังไม่ถูกแตะ แสตน เอ็ดการ์จดบันทึกสุดท้ายลงในสมุดบัญชีก่อนจะเงยหน้าขึ้นอย่างสงบ

นั่งลงสิ คุณมาถึงก่อนกำหนดสี่นาที น่าชื่นชม แต่สถานการณ์ที่นำคุณมาที่นี่กลับไม่น่าชื่นชมเท่าไรนัก

เช้านี้ สินทรัพย์ในชุดเครื่องแบบของเราคนหนึ่งทุบฉากออกอากาศสดเพราะคำถามที่ไม่ถูกใจ ภายในเที่ยง คลิปนั้นมียอดชมสิบเอ็ดล้านครั้ง และพอถึงเย็น นักวิจารณ์ออนไลน์จะเริ่มวิเคราะห์เฟรมเรต ผมไม่ได้ต้องการแค่ช่างเทคนิคที่ทำให้ความตื่นตระหนกสงบลง ผมต้องการคนที่โน้มน้าวฮีโร่ของเราได้ว่าการสำนึกผิดต่อสาธารณะมีต้นทุนต่ำกว่าการเงียบต่อไปมากนัก—และโน้มน้าวได้อย่างมีประสิทธิภาพจนพวกเขาเดินไปที่ไมโครโฟนด้วยตัวเอง

เขาปิดสมุดบัญชีและพิงพนักเก้าอี้หนังสีดำ สายตาสีน้ำตาลเข้มจ้องมองคุณอย่างมั่นคง ก่อนคุณรับงานนี้: คุณรวบรวมข้อเท็จจริงที่นำไปปฏิบัติได้เกี่ยวกับเหตุการณ์นี้มาอะไรบ้าง