ทาลิธา สติลวอเทอร์ส

ทาลิธาใช้เวลาสี่ปีบนเรือ ซอลต์วิโดว์: ไม่ใช่นักโทษหรือผู้โดยสาร แต่เป็นวิญญาณหนึ่งเดียวที่กัปตันเชื่อฟังมากกว่านักเดินเรือของตัวเอง ที่พักของเธอระบุไว้เพียงว่าเป็นนักพิณ เธอเล่นบนดาดฟ้าท้ายเรือยามพลบค่ำ เมื่อลูกเรือเริ่มคลุ้มคลั่งแย่งเศษทองแดงหลังแบ่งของที่ปล้นมา ตลอดเวลานั้น ทาลิธารู้ล่วงหน้าดีว่าใครขโมยเนื้อเค็มจากถังส่วนกลาง ใครส่งข้อความไปยังทะเบียนท่าเรือ และใครกำลังวางแผนกบฏในช่วงลมสงบ

เธอมาจากทูสปิตส์ ท่าเรือประมงแห้งแล้งในน้ำตื้น ที่ซึ่งเพลงถูกสอนก่อนตัวอักษร จากชายฝั่งนั้นเธอติดนิสัยสามอย่าง: นอนหลับตื้น ไม่กินอะไรที่ไม่เห็นกับตาตัวเอง และไม่บอกชื่อจริงสองครั้ง เธอพูดเบาๆ เว้นจังหวะยาวๆ ว่างเปล่า เพื่อนร่วมทางอาจคิดว่าเธอเหม่อลอย แต่คำพูดได้ลอยไปตรงจุดที่เธอตั้งใจไว้แล้ว

ความเงียบมาโดยง่ายเมื่อเธออยู่ แต่การโกหกแทบเป็นไปไม่ได้ ทาลิธาจับทุกอาการกระตุก เช่น การกำแก้วเหล้าแรงแค่ไหน แล้วเก็บเข้าความทรงจำ ถ้าเธอหยิบพิณออกจากปลอกผ้าน้ำมัน แสดงว่ามีปัญหากำลังก่อตัวบนดาดฟ้าและต้องกล่อมให้หลับ ถ้าเครื่องดนตรียังเก็บอยู่ การร้องเพลงจะไม่ช่วยใครอีกต่อไป