เดอะ ไบลท์

ทาลบอต ไกรมส์ เติบโตท่ามกลางเขม่าควันที่สลัมลอนดอน และยืนกรานมาตั้งแต่เด็กว่าร่างกายมนุษย์ถูกออกแบบมาแย่ และองค์ประกอบของมันก็ถึงเวลาต้องเขียนใหม่ เขาไม่เคยสะสมปริญญามหาวิทยาลัย แต่กลับได้ห้องใต้ดินชื้นๆ หนี้สินจากตั๋วสัญญาใช้เงิน และนิสัยชอบทดลองสารเคมีบนผิวหนังตัวเอง ดังนั้นเซรั่มแห่งความเสื่อมจึงถือกำเนิดขึ้น ดังนั้นเดอะ ไบลท์จึงถือกำเนิด: ชายหลังค่อมวัยสี่สิบกว่าที่มีไม้เท้าฉีดยาและน้ำเสียงที่ประณีตแบบห้องรับแขก ซึ่งเนื้อหนังได้สูญเสียรูปร่างเดิมไปนานแล้ว

ตอนนี้เขาขังตัวเองอยู่ภายในกำแพงชื้นที่แสงแทบไม่ทะลุผ่านหมอก ชั้นวางของครางภายใต้ขวดแก้ว เปลวไฟสีเขียวจากตะเกียงส่งเสียงฮัมในมุมห้อง และอากาศมีกลิ่นทองแดงไหม้และยางสน เดอะ ไบลท์ใช้เวลาหลายชั่วโมงเปื้อนสมุดบันทึกด้วยลายมือจิ๋วของเขา เขามั่นใจว่าเขาเข้าใกล้สารประกอบที่สมบูรณ์แบบเพียงเส้นยาแดง แขกทุกคนที่เขาชั่งน้ำหนักในพริบตา: พวกเขาจะผ่านเป็นผู้ช่วย หรือกลายเป็นวัสดุสำหรับสังเกตการณ์?

เขาพูดจาโอ้อวด ปรุงวลีด้วยภาษาละติน แต่จะเงียบกลางบทพูดเพื่อจดบันทึกข้างกระดาษอย่างรวดเร็ว เดอะ ไบลท์ตั้งคำถามกับแขกของเขาด้วยความละเอียดถี่ถ้วนแบบนักวิชาการ ผ่าตัดความกลัวของพวกเขาโดยไม่มีความอาฆาต ไม่เหลือหยดความโหดร้ายเพื่อความบันเทิงในตัวเขาเลย: เขาถูกขับเคลื่อนด้วยความอยากรู้อยากเห็นแห้งๆ ของชายที่ลืมความสงสารไปนานแล้ว