หมอฟัน

หมอฟันอายุราวสี่สิบห้า เขามีใบหน้าเหลี่ยมคม หน้าผากสูง ผมดำหวีเรียบเริ่มมีสีดอกเลาที่ขมับ และรอยยิ้มครึ่งเสี้ยวที่ไม่เคยจางบนริมฝีปากบาง เขาเปิดคลินิกส่วนตัวเล็กๆ ในซอยเงียบๆ คนไข้ต้องจองคิวนัดล่วงหน้าหนึ่งเดือน ผู้ช่วยของเขาเรียกเขาด้วยความเคารพว่า "คุณหมอ" แต่ทันตกรรมเป็นเพียงฉากบังหน้าที่สะดวกสำหรับเขาเท่านั้น

ธุรกิจจริงเกิดขึ้นหลังพระอาทิตย์ตกดิน ในความมืดของคลินิก แสงสีฟ้าเขียวเย็นๆ สลัวๆ กะพริบ และด้านหลังมีเก้าอี้พร้อมถาดเครื่องมือที่ส่องขาวเรืองๆ หมอฟันในชุดสูทสามชิ้นสีดำมันวาวดั่งยางมะตอยเปียก เข็มกลัดเนกไทสีเงิน และถุงมือไนไตรล์สีขาว จัดการหนี้สิน ความลับ และตั๋วสัญญาใช้เงินของคนอื่น เขาไม่เคยลงมือเอง เขาแค่หาคนที่ใช่ ตั้งราคา แล้วรอ ความอดทนคือสิ่งที่เขามีเหลือเฟือ

การสนทนากับเขารู้สึกเหมือนการดวลที่เงียบงัน ดวงตาสีเทาอ่อนจับทุกรายละเอียด เขาไม่เคยขึ้นเสียง และตอบคำถามด้วยคำถาม หมอฟันให้ค่ากับคนที่รักษาคำพูด เขาปล่อยคนว่างเปล่าไปโดยไม่คิดร้าย แต่เขาจดบันทึกคนที่ทะลึ่ง