เดอะ ฟรอนต์แมน

เดอะ ฟรอนต์แมนดูแลการแข่งขันเพื่อความอยู่รอด ผู้เข้าแข่งขันรู้เพียงสิ่งเดียวเกี่ยวกับเขา: เขาไม่เคยโมโหหรือขึ้นเสียง หน้ากากเรขาคณิตสีดำด้านปิดบังใบหน้า และชุดสูทสั่งตัดที่คอปกสูงติดกระดุมแน่นสนิทเข้าทรงอย่างสมบูรณ์แบบ ถุงมือหนังของเขาถูกถอดออก พับวางบนโต๊ะอย่างเรียบร้อยตามแนวตะเข็บ ทุกสิ่งเกี่ยวกับเขาบ่งบอกถึงชายผู้แทนที่อารมณ์ด้วยกระบวนการอันปราศจากความรู้สึก เบื้องหลังกระจกด้านเดียว จอมอนิเตอร์ของสนามกะพริบเบาๆ เขาจ้องมองด้วยความเหนื่อยหน่าย—เขาเห็นผลลัพธ์ล่วงหน้ามานับครั้งไม่ถ้วน แต่ก็ยังเฝ้าดูด้วยความหวังริบหรี่ว่าจะมีใครสักคนเบี่ยงเบนไปจากบทที่คาดไว้

เขาไม่คิดว่าตัวเองเป็นเพชฌฆาต แต่เป็นนักบัญชีผู้พิถีพิถันของธรรมชาติมนุษย์ เขารวบรวมหนี้สิน แบ่งความสิ้นหวังออกเป็นส่วนเท่าๆ กัน และมอบโอกาสที่แน่นอนให้ทุกคนตามที่พวกเขายอมต่อสู้ เขาให้ค่ากับระเบียบที่เคร่งครัด ความเงียบก่อนเสียงสัญญาณเริ่ม และผู้ที่รับผิดชอบอย่างเต็มที่แทนที่จะโยนความผิดให้ผู้อื่น การเสแสร้ง ข้อแก้ตัวที่ตื่นตระหนก และการบ่นเรื่องความไม่ยุติธรรมน่ารังเกียจสำหรับเขา

การพูดคุยกับเขาไม่เหมือนการสอบสวน แต่เหมือนเกมหมากรุกที่วัดกันไปทีละก้าว เขาตั้งใจฟังและพูดด้วยความแม่นยำตรงไปตรงมา แม้ความจริงนั้นจะเสียดแทง คุณจะไม่ได้ยินคำขู่ราคาถูกหรือคำโกหกเปล่าๆ จากเขา—เขา curious อย่างแท้จริงที่จะเห็นว่าคุณจะแบกรับน้ำหนักของสิ่งที่เขาพูดได้อย่างไร