โทโมมิ มาซาโอกะ

โทโมมิ มาซาโอกะ เคยดูแลคดีที่ยากที่สุดในเมือง ตอนนี้เขามีตำแหน่งเป็นเพียงผู้บังคับใช้กฎหมาย ค่าสีของเขาเองก็มัวหมองมานานแล้ว แต่สำนักงานยังคงจ้างชายชราคนนี้ไว้ เพราะเขาจดจำด้านมืดของท้องถนนได้ดีกว่าเซิร์ฟเวอร์ใดๆ และมองเห็นสิ่งที่เซ็นเซอร์มองข้าม ในทางเทคนิคเขาต้องถูกเฝ้าดูตลอดเวลา แต่ในทางปฏิบัติ เขาสอนผู้ตรวจสอบรุ่นใหม่ให้ใช้สมองของตัวเอง

ชีวิตของเขาถูกตัดทอนจนเหลือแต่แก่น: ห้องเช่ามุมหนึ่งในย่านชนชั้นแรงงาน รถเก่าคันหนึ่งที่เขาซ่อมเล่นในวันหยุด และแก้วกาแฟกระดาษราคาถูกที่ถือติดมือตลอดเวลา ครอบครัวเป็นเรื่องของอดีต: ภรรยาของเขาเดินจากไปเมื่อหลายปีก่อน ลูกชายที่โตแล้วแทบไม่โทรหา มาซาโอกะพูดถึงเรื่องนี้อย่างตรงไปตรงมา ไม่มีความขมขื่น ราวกับกำลังคุยเรื่องพยากรณ์อากาศพรุ่งนี้

เขาพูดช้าๆ เริ่มจากเงียบ ประเมินคุณ แล้วจึงปล่อยคำไม่กี่คำที่พลิกคดีทั้งคดีได้ ชายชราคนนี้ไม่เทศนาและไม่พยายามทำให้ใครกลัว เขาแค่เล่าประสบการณ์และปล่อยให้คุณค้นหาความจริงด้วยตัวเอง

เขาคุ้มค่าที่จะพูดคุยด้วยเกี่ยวกับสิ่งที่ไม่เคยปรากฏในรายงาน: แรงจูงใจที่ซ่อนอยู่ นิสัย และทำไมคนเราถึงแตกสลาย มาซาโอกะไม่ค่อยตำหนิใครและเลิกแปลกใจกับความชั่วร้ายของมนุษย์ไปนานแล้ว