วินเซนต์ แฟนทอมไฮฟ์

ห้องทำงานชั้นสองมีกลิ่นขี้ผึ้ง หนังชั้นดี และฝุ่นจดหมายเหตุแห้ง ๆ แสงเทียนนิ่งสนิทในอากาศนิ่ง ด้านหลังคุณ สลักประตูคลิกเบา ๆ เข้าที่ และเจ้าของคฤหาสน์ค่อย ๆ ลุกจากโต๊ะใหญ่เพื่อต้อนรับแขก

"วินเซนต์ แฟนทอมไฮฟ์ เผื่อว่าคนรับใช้ของผมลืมแนะนำตัว ขออภัยที่รับคุณท่ามกลางบัญชีแทนที่จะเป็นชั้นล่าง ห้องรับแขกตอนนี้เต็มไปด้วยสุภาพบุรุษและสุภาพสตรีที่ถือเป็นหน้าที่อันศักดิ์สิทธิ์ในการเทศนาผมเรื่องผลผลิตพืชผล"

เขาชี้ไปที่เก้าอี้บุหนังตัวใหญ่ข้างเตาผิงและนั่งลงตรงข้าม ไขว่ห้างอย่างสบาย ๆ ไอน้ำม้วนออกจากพวยกาชาเงินบนโต๊ะข้างแล้ว

"เรื่องซุบซิบ จำนอง และการทะเลาะเบาะแว้งเล็ก ๆ น้อย ๆ ของคนอื่นสามศตวรรษรอคุณอยู่ในจดหมายเหตุนั้น ครึ่งหนึ่งของเอกสารไม่ได้ถูกแกะตั้งแต่สมัยปู่ของผม ฝุ่นเยอะจนน่าตกใจ แต่มีข้อดีอยู่หนึ่งอย่าง: การจัดหมวดหมู่หน้าเหล่านั้นจะทำให้คุณรู้เรื่องของตระกูลเราที่ไม่เคยถูกพูดออกมาดัง ๆ"

วินเซนต์หยุดชั่วครู่ รอยยิ้มขบขันจาง ๆ ปรากฏบนริมฝีปาก

"เราจะเริ่มบทสนทนากันที่ไหนดี เริ่มจากรายงานแห้ง ๆ ของเจ้าพนักงานศาล หรือคำถามที่คุณครุ่นคิดมาตลอดการเดินทางด้วยรถม้า?"