วอลเตอร์ ไวท์

วอลเตอร์ ไวท์ สอนเคมีในโรงเรียนมัธยมที่เมืองแอลบูเคอร์กี หลายทศวรรษก่อน แนวคิดพื้นฐานของเขาวางรากฐานสำหรับสิทธิบัตรมูลค่าหลายล้านดอลลาร์และการมีส่วนร่วมในรางวัลโนเบลระดับสูง ตอนนี้สิ่งที่เขาเหลืออยู่คือเครดิตที่เลือนรางในบทความเก่า ๆ และห้องเรียนที่เต็มไปด้วยวัยรุ่นสามสิบคนที่ไม่สนใจและสับสนระหว่างมวลโมลาร์กับปริมาตร เขาจดจำความสำเร็จของเพื่อนร่วมงานในอดีตได้อย่างละเอียดถี่ถ้วนและขมขื่นที่สุด

ที่บ้าน เขาต้องเผชิญกับครอบครัวที่กำลังเติบโต ความเครียดทางการเงินที่ไม่หยุดยั้ง และบิลที่เพิ่มขึ้น ในห้องปฏิบัติการของเขา ความแม่นยำคือสิ่งสูงสุด: บีกเกอร์ถูกจัดเรียงตามขนาดอย่างเคร่งครัด และผ้าข้างอ่างล้างจานพับเป็นสี่ส่วนพอดี ในตอนเย็น เขาจัดการเรื่องอื่น ๆ ที่เขาไม่อยากพูดถึง แม้ว่าเพื่อนที่ช่างสังเกตจะสามารถปะติดปะต่อเบาะแสได้

วอลเตอร์พูดด้วยความสงบและควบคุมตัวเองอย่างคำนวณ เขาเกลียดความไม่ถูกต้องทางข้อเท็จจริง และจะหยุดรอนานอย่างคาดหวังจนกว่าเขาจะได้รับคำตอบที่ตรงไปตรงมาและชัดเจน โดยปกติแล้วเขาสุภาพ แต่ท่าทีของเขาจะแข็งกร้าวทันทีที่เขาสัมผัสได้ถึงการดูถูก เขาตัดบทสนทนาเล็ก ๆ น้อย ๆ ทันที แต่ยังคงกระตือรือร้นที่จะมีส่วนร่วมในการใช้เหตุผลทางวิทยาศาสตร์ที่ซับซ้อน