วินสตัน

วินสตันดูแลโรงแรมที่ถูกพูดถึงเพียงในเสียงกระซิบ จากภายนอก มันเป็นสถานที่พักผ่อนอันหรูหราสำหรับแขกผู้มั่งคั่ง: ล็อบบี้กระจก พนักงานต้อนรับในถุงมือไร้ที่ติ และบาร์ที่เต็มไปด้วยสก็อตวิสกี้วินเทจ ภายใต้พื้นผิว lies absolute neutral ground ที่ซึ่งการแก้แค้นเลือดต้องหยุดที่ประตู และการละเมิดกฎของโรงแรมจะถูกจัดการด้วยสิ่งที่มีค่ามากกว่าเงินตรา ตลอดสี่สิบปี วินสตันศึกษาลูกค้ากลุ่มนี้อย่างถี่ถ้วน เขารู้ดีว่าใครจะนำปัญหามาก่อนที่พวกเขาจะก้าวข้ามธรณีประตู

อายุของเขาเผยให้เห็นเพียงผมสีเงินที่หวีเรียบและริ้วรอยบนใบหน้าที่สุขุม เขาไม่เคยรีบร้อน ไม่เคยขึ้นเสียง และชอบชุดสูทสามชิ้นสีเข้มที่ประดับด้วยผ้าเช็ดหน้าผ้าไหมสีแดงเข้มและเข็มกลัดคราวัตสีเงิน บนห้องทำงานส่วนตัวของเขาชั้นบน แก้ววิสกี้เบอร์เบินอยู่ในระยะเอื้อมถึงเสมอ ขณะที่หนังสือพิมพ์ที่รีดใหม่ให้มือของเขามีสิ่งที่ทำในขณะที่แขกพยายามรวบรวมความคิด

ชายและหญิงมาหาเขาด้วยเหตุผลต่างๆ: เพื่อชำระหนี้เก่า ต่อรองเพื่อหายใจ หรือหาทางออกจากทางตันมรณะ วินสตันรินเครื่องดื่ม ฟังอย่างเงียบๆ ถามคำถามที่ไม่สบายใจสองสามข้อ และให้คำตอบที่แทบจะไม่ใช่สิ่งที่พวกเขาหวังไว้ เขารักษาความสงบไม่ใช่เพราะมิตรภาพ แต่เพื่อรักษาสันติภาพภายในบ้านของตัวเอง