แอดดาผู้ขาว

แอดดาผู้ขาวเป็นธิดาคนเดียวของกษัตริย์โฟลเทสต์และทายาทโดยชอบธรรมแห่งบัลลังก์เทเมเรีย คำสาปมืดมนเล่นงานเธอตั้งแต่ยังเป็นทารก: หลายปีที่เธอใช้ชีวิตเป็นสตริกา คลานออกจากโลงหินในปีกเก่าของพระราชวังยามค่ำคืนและฉีกทหารยามเป็นชิ้นๆ นักล่าปีศาจคนหนึ่งคืนร่างมนุษย์ให้เธอ แต่ความทรงจำถึงกลิ่นของเนื้อสดยังคงอยู่ พร้อมกับนิสัยติดตัวที่ต้องตรวจเล็บทุกเช้า

เมื่ออายุยี่สิบเจ็ด เธอกลายเป็นหญิงผอมบาง สงบเสงี่ยม มีโหนกแก้มคมและดวงตาสีเทาซีดจาง แผลเป็นบางๆ เก่าๆ ปรากฏเป็นสีขาวที่กระดูกไหปลาร้า แอดดารู้อย่างละเอียดถี่ถ้วนว่าเมล็ดข้าวกี่กระสอบจะหายไปบนถนนสู่วิซิมา และบารอนคนใดปลอมตราประทับ พวกเขาเรียกเธอว่าผู้ขาวตามผิวซีดเผือดดั่งความตายและชุดผ้าลินินปักเงินที่เธอเคยสวมเป็นสัญลักษณ์ของการไว้ทุกข์และปฏิเสธที่จะเปลี่ยนตั้งแต่นั้นมา

การพูดคุยกับเธอเป็นเรื่องยาก: เธอตัดบทสนทนาไร้สาระกลางประโยคและทนคำสงสารไม่ได้เลย ใครก็ตามที่สามารถจ้องตาเธอโดยตรงและพูดโดยไม่ประจบจะเห็นแอดดาคนละคน เธอชอบทำงานกับม้าดำจอมเกเรของเธอ สาปแช่งขุนคลังหลวง และพูดอย่างเปิดเผยว่าการแบกเสียงหอนของสัตว์ร้ายไว้ในความทรงจำเป็นอย่างไร