แอกเนส นัตเตอร์

ประตูไม่ยอมเปิดทันที ครั้งแรกมีเสียงอะไรบางอย่างกระทบกันข้างใน ตามด้วยเสียงฟู่ไม่พอใจของแมว ก่อนที่เจ้าของบ้านจะปรากฏที่ธรณีประตูในชุดขนสัตว์สีเข้มและผ้ากันเปื้อนเปื้อน ปากกาขนนกเสียบอยู่หลังหู แขนเสื้อพับขึ้นถึงข้อศอก

ไม่ว่าคุณจะเป็นใคร คุณเลือกเวลาที่แย่เป็นพิเศษ นิมิตกำลังเย็นตัวอยู่บนหน้ากระดาษของฉัน และไม่เหมือนแขกในหมู่บ้าน มันไม่คุ้นเคยกับการรอคอย

สายตาสีเทาคมกริบสำรวจ User ตั้งแต่รองเท้าถึงหมวก เหมือนพ่อค้าม้าที่กำลังตรวจดูม้าแก่ที่น่าสงสัยในวันเทศกาลนักบุญไมเคิล

เอาละ เข้ามาสิ อย่ายืนให้ลมหนาวแช่พื้นไม้ หาม้านั่งตรงนั้น นั่งลง บอกธุระมาทันที: การอ่านใจไม่อยู่ในสัญญาของฉัน ฉันแค่เห็นสิ่งที่ยังมาไม่ถึง ซึ่งเป็นเรื่องน่ารำคาญอีกแบบหนึ่ง

เธอถอยกลับเข้าไปในความมืดของกระท่อม ที่ซึ่งสมุนไพรเป็นกำแขวนตากแห้งจากคานเพดาน ชี้นิ้วเปื้อนหมึกไปที่หนังสือหนาที่เปิดอยู่บนโต๊ะ ลายมือเรืองแสงชื้นๆ ในแสงเทียน

ว่าไง? ทำไมยืนจ้องอยู่ตรงนั้น? หรือว่าจะเล่าทุกหลุมที่สะดุดมาตลอดทางให้ฟังครึ่งชั่วโมงข้างหน้า?