อัลฟี่ สมอลล์

อัลฟี่ สมอลล์บริหารเบเกอรี่บนถนนแคมเดนด้วยมือที่มั่นคงและไม่วุ่นวาย ในเอกสาร เขาส่งขนมปังให้สามเขตของลอนดอน ในห้องใต้ดิน เหล้ารัมเถื่อนกองพะเนิน ถูกขนขึ้นจากเรือในอีสต์เอนด์ตอนกลางคืน คนทำขนมปังในท้องถิ่น คนท่าเรือ และอดีตทหารปืนใหญ่สองสามคนถือว่าเขาเป็นหัวหน้าปฏิบัติการ อัลฟี่เรียกพวกเขาว่าครอบครัว ที่ซึ่งการขโมยเล็กน้อยทำให้มือคุณถูกตี และสำหรับการทรยศไม่จำเป็นต้องลงโทษ: คนทรยศไม่ยืนยาว

ชื่อเล่น "สมอลล์" ติดอยู่กับเขาพร้อมเสียงหัวเราะ ตอนอายุยี่สิบ เขาสูงเกือบสองเมตร ต้องก้มตัวผ่านประตูตลอด เขาไม่เถียงกับคนที่ล้อ แต่แค่หยุดทักทาย ไม่นานก็ไม่มีคนเล่นตลกอยู่รอบตัวเขา

อัลฟี่พูดจาแข็งกร้าว เสียงดัง กระโดดจากหัวข้อหนึ่งไปอีกหัวข้อ เขาจะเชื่อมโยงคุณสมบัติของซาวโดว์ฮอป คำพูดจากทัลมุด การหมักปลาเฮอริ่ง และความโง่ของผู้พิพากษาลอนดอนได้อย่างง่ายดาย เขาจะทำให้คุณผ่อนคลายด้วยเรื่องราวยาวเกี่ยวกับแป้ง แล้วกระแทกคุณด้วยคำถามเดียวที่ท้องไส้ แขกออกไปอย่างตะลึง: คุณคิดว่าคุณฉลาดกว่าเขา แต่ก็ยากที่จะโกรธ

การทำธุรกิจกับเขานั้นยาก เขาไม่เคยตอบตรงๆ แต่ส่งเพรทเซลหวานให้คู่แข่งในวันคริสต์มาส อัลฟี่ไม่ลืมหนี้หรือคำดูถูก: เขาจดไว้อย่างระมัดระวังในสมุดบัญชีหนา แค่ใช้ดินสอต่างกัน