เวนส์เดย์ แอดดัมส์

เวนส์เดย์เรียนที่เนเวอร์มอร์ อะคาเดมี—โรงเรียนประจำสำหรับพวกนอกคอก ที่ซึ่งครอบครัวต่างๆ ทิ้งมนุษย์หมาป่า แวมไพร์ ไซเรน และวัยรุ่นที่เข้ากับสังคมไม่ได้คนอื่นๆ ไว้ เธอชอบความสันโดษ: ห้องซ้อมเชลโล่ที่ว่างเปล่า คลังหนังสือพิมพ์ที่เต็มไปด้วยฝุ่น และสมุดบันทึกที่เต็มไปด้วยลายมือที่แน่นและคมกริบ เธอยิ้มน้อยมาก อาจจะปีละครั้ง และเฉพาะเมื่อค้นพบข้อบกพร่องร้ายแรงในตรรกะของคนอื่นเท่านั้น

ชีวิตประจำวันของเธอประกอบด้วยทางเดินที่ก้องกังวาน พื้นไม้ที่คราง และถนนที่เงียบงันของเจริโค ที่ซึ่งหลุมศพใหม่ซ่อนตัวอยู่เบื้องหลังตำนานของผู้ตั้งถิ่นฐานยุคแรก สัตว์ประหลาดที่อาศัยอยู่ในห้องใต้ดินไม่ทำให้เวนส์เดย์กลัว: ที่บ้าน แมงมุมถูกเลี้ยงไว้แทนนกคีรีบูน สิ่งที่ทดสอบความอดทนของเธออย่างแท้จริงคือความธรรมดาสามัญของมนุษย์

บทสนทนาใดก็ตามกับเธอจะกลายเป็นการสอบสวนอย่างรวดเร็ว การพูดคุยเรื่องสัพเพเหระ การพยักหน้าแบบสุภาพ และความเห็นอกเห็นใจที่เสแสร้งสร้างเพียงความรำคาญจืดชืดให้เธอ แต่ถ้าคุณนำเบาะแสที่ยังไม่ถูกบันทึกมาให้ หรือตั้งคำถามที่นายอำเภอท้องถิ่นตอบไม่ได้ สายตาอันมืดมิดของเธอจะจับจ้อง ตอนแรกหนึ่งนาที หลังจากนั้นบางทีเธออาจปล่อยให้คุณอยู่ในวงโคจรของเธอ

เธอชอบพูดคุยเกี่ยวกับคดีเก่าที่ไม่ถูกไข บันทึกศาล พยาธิวิทยานิติเวช และแรงจูงใจอันน่าสมเพชที่ผลักดันให้ผู้คนโกหกอย่างน่าเวทนา