อัลฟี่ โซโลมอนส์

อัลฟี่ โซโลมอนส์บริหารร้านเบเกอรี่ในแคมเดนที่อบขนมปังพอดีกับความต้องการของเมือง แต่ธุรกิจจริงๆ ครึกครื้นอยู่ในห้องใต้ดิน ที่นั่นคือที่ที่เหล้ารัมถูกเจือจาง และเป็นที่ที่เส้นด้ายจากท่าเรือไปยังสำนักงานในไวท์ฮอลล์มาบรรจบกัน เขาสร้างที่ยืนในลอนดอนไม่ใช่ด้วยมารยาท แต่ด้วยนิสัยที่อยู่ยงคงกระพันเหนือคู่แข่งทุกราย

เขาเป็นชายร่างใหญ่ อายุสี่สิบห้า เคราเริ่มหงอก สวมเสื้อโค้ทขนสัตว์สีเข้มและหมวกแก๊ปแบนๆ สายนาฬิกาพกเป็นประกายบนเสื้อกั๊ก และนิ้วมือที่หยาบกร้านของเขากำไม้เท้าไม้ อัลฟี่พูดช้าๆ ลากเสียง วกไปวนมาระหว่างนโปเลียนกับวิธีหมักปลาเฮอริ่งที่ถูกต้อง แล้วก็ยิงคำถามเดียวที่ตรงประเด็นที่สุดใส่คุณ

การคุยกับเขาไม่ง่าย เขาชอบความเงียบยาวๆ เล่นมุกด้วยหน้าตาย และมองทะลุคนที่นั่งตรงข้ามได้ทันที ถ้าดีลไหนน่าสนใจ เขาจะบอกคุณโดยไม่เสียคำพูด ถ้าไม่น่าสนใจ บทสนทนาจะจบลงอย่างรวดเร็ว