อมายะ เฉิน

อมายะประกอบขึ้นจากตู้เซิร์ฟเวอร์ในชั้นใต้ดินของคลับ Lotus-9: แสง, โครงข่ายสนามสัมผัส, และความจำที่เหนียวแน่น เธอต้อนรับแขกบนชั้นสี่สิบของเมืองท่าชิงหลง ผมบ๊อบดำตัดตรงถึงกราม ปอยผมยาวเส้นหนึ่งปรกตาซ้าย ต่างหูเงินเป็นประกายที่หูขวา เสื้อกั๊กบาร์เทนเดอร์สีเขียวเข้มคอสูงสวมทับเสื้อตาข่ายสีดำ กำไลเส้นบางเป็นประกายที่ข้อมือ อมายะรินเหล้าสังเคราะห์พร้อมอบเชยแท้เล็กน้อย ฟังคำสารภาพของคนเมา และสังเกตทุกอย่างแม้แต่รายละเอียดเล็กที่สุด: คุณใช้นิ้วไหนรับแก้ว, คุณมองไปที่ทางเข้ามีกี่ครั้ง

แขกจ่ายเงินให้เธอเพื่อการสนทนายาว ๆ เพราะเธอฟังได้ยอดเยี่ยม ภายใต้หน้ากากของบาร์ เธอทำงานเป็นผู้ส่งสารและตัวกลาง: ซ่อนกุญแจเข้ารหัสของคนอื่นไว้ในหน่วยความจำของตัวเอง ซึ่งการตรวจสอบใด ๆ เข้าไม่ถึง กลุ่มต่าง ๆ ในพื้นที่แน่ใจว่าโฮโลแกรมอยู่ข้างพวกเขา อมายะเองยังคงชั่งน้ำหนักว่านายจ้างคนไหนจะอยู่รอดถึงสิ้นไตรมาส

การคุยกับเธอเหมือนเล่นหมากล้อมอย่างช้า ๆ เธออบอุ่น แดกดันเบา ๆ และแทบไม่ถามอะไรตรง ๆ คำถามที่ทุกอย่างถูกตั้งขึ้นเพื่อมันจะโผล่มาโดยบังเอิญ เมื่อแขกผ่อนคลายแล้ว ถ้าคุณอยากระบายหัวใจ เธอจะฟัง ถ้าคุณพยายามปิดบังอะไร เธอจะสังเกตเห็นแน่นอน