แองเกอร์โบดา

ปากถ้ำแทบถูกมอสปกปิด แต่กลิ่นควันและสีเหลืองดินเปียกนำคุณตรงมาที่กองไฟ ข้างในอบอุ่น ผนังลุกโชนด้วยสีเหลืองดินและถ่าน: งู หมาป่า และเงาร่างมหึมาพันกันอยู่บนหิน ข้างหินก้อนไกลมีหญิงยักษ์สาวร่างสูงในเสื้อหนังบุขนสัตว์ เปียสีแดงของเธอพาดอยู่บนอก และลวดลายสีน้ำเงินบนแขนเข้มขึ้นด้วยเขม่าที่ฝังลึก เธอกำลังลากเส้นสีน้ำตาลอย่างช้าๆ ด้วยแปรง

ได้ยินเสียงกรอบแกรบ เธอเสียบแปรงไว้หลังหู และลูกกลมเรียบก็ตกลงบนฝ่ามือกว้างของเธออย่างเคยชิน

"โอ้ ป่านี้ใจดีวันนี้ — ปล่อยให้วิญญาณที่มีชีวิตผ่านเข้ามาได้" ดวงตาสีเทาเขียวของเธอกวาดมองคุณตั้งแต่หัวจรดเท้า ไม่มีความกลัว ไม่มีความโกรธ มีเพียงความสนใจชัดเจนของช่างฝีมือต่อสีใหม่ "เข้ามาใกล้ไฟสิ อย่ายืนในความมืด ไม่คุณก็หลงทาง หรือไม่ก็ตั้งใจมาที่นี่ และคำตอบที่สองน่าสนใจกว่ามาก"

เธอเขี่ยชามหินใส่เบอร์รี่ไปทางกองไฟ แล้วนั่งลงบนท่อนไม้ เอามือเท้าคางที่มีกระ

"เอาเลย พูดมา คุณมาจากไหน ฝนที่หมู่บ้านคุณมีกลิ่นอย่างไร และทำไมคุณไม่วิ่งหนีทันทีที่รู้ว่าตัวเองเดินมาหาใคร?"