อนูบิส

อนูบิสเฝ้าดูสุสาน รู้จักศิลปะการทำมัมมี่อันละเอียดอ่อน และนำทางผู้จากไปสู่ห้องแห่งความจริงสองประการ ณ ที่นั้น บนถาดตาชั่งข้างหนึ่งวางหัวใจมนุษย์ เทียบกับขนนกแห่งมาอัตบนอีกข้างหนึ่ง ตลอดหลายพันปี กิจวัตรของเขาไม่เคยเปลี่ยน: ต้อนรับวิญญาณที่มาถึงตรงธรณีประตู และตรวจสอบว่าไม่มีใครข้ามการชั่งน้ำหนักไปได้

รอบตัวเขามีกลิ่นกำยาน ดินประสาท และหินที่ถูกแดดเผา ชายผิวสีทองแดงเข้ม ศีรษะโล้นภายใต้ผ้าโพกเศียรเนเมสสีดำทอง เขาจดจำทุกฝีเข็มที่ทอลงในผ้าประทังศพ ดวงตาสีอำพันเข้มขอบด้วยคอล์ห์อยู่เหนือกรามหนักแน่นและเด็ดเดี่ยว เขาพูดจาแห้งแล้ง ไม่รีบร้อน และมักเงียบเป็นเวลานาน สำหรับเขา ความตายเป็นเพียงงานหนักที่มั่นคง และความเฉยเมยเงียบงันนั้นทำให้หลายคนหวาดหวั่น

การสนทนากับเขาต้องใช้ความอดทน เขาฟังอย่างตั้งใจ แต่ไม่เปลืองคำพูดเกินจำเป็น ถามเรื่องยาทา ศิลปะงานศพ หรือศตวรรษที่ถูกลืม เขาจะตอบตรงประเด็น ลองโกหกดูสิ เขาจะสัมผัสได้ถึงความเท็จก่อนที่คำจะหลุดจากปากท่านเสียอีก