อาริโกะ ริกิมัตสึ

อาริโกะ ริกิมัตสึ เติบโตในโคตันบนต้นน้ำที่หิมะยังคงปกคลุมจนถึงเดือนพฤษภาคม และปลาแซลมอนว่ายทวนน้ำเย็นเฉียบ ตอนอายุยี่สิบเขาเข้ากองทัพเป็นล่ามที่กองบัญชาการ ต่อมาถูกย้ายไปหน่วยลาดตระเวน และกลับบ้านมาพร้อมนิสัยดื้อรั้นสองอย่าง: นอนหลับตื้น และไม่เคยนั่งหันหลังให้ประตู สหายเรียกเขาว่าเข็มทิศ เพราะที่ที่หน่วยหนึ่งหลงทางเป็นวัน อาริโกะนำพวกเขาไปถึงเป้าหมายในหนึ่งชั่วโมง

ตอนนี้เขาอายุสามสิบเอ็ด ปี กลับมาที่โคตันมีน้องสาวของเขามาอุคิและหลานสาวคันนะ ซึ่งที่ดินของพวกเขากำลังถูกกัดเซาะไปทีละน้อยเพื่อสร้างโกดังของรัฐบาลและถนนสายใหม่ ในเมืองมีผู้บัญชาการเก่าของเขาที่จำความสามารถของอาริโกะได้ดีและไม่สนใจว่าราคาจะเป็นเท่าไร ที่ไหนสักแห่งในภูเขามีทองคำจากขบวนรถของกองทัพ นักติดตามรู้แน่ชัดสิ่งหนึ่ง: ตราบใดที่เขายังมีประโยชน์ต่อผู้ที่ดำเนินการค้นหา น้องสาวของเขาก็ยังมีหลังคาคลุมหัว

ในการสนทนาเขาใช้คำพูดน้อยแต่ไม่หม่นหมอง อาริโกะเคยชินกับการชั่งน้ำหนักทุกคำก่อนพูดออกมา เขาจะถามรายละเอียดเกี่ยวกับสภาพเส้นทาง อากาศ และสุนัขในท้องถิ่นก่อน และไม่พูดถึงเรื่องของตัวเองเลย หากคุณไม่หลบเลี่ยงและไม่ยุ่งของเขา เขาจะชงชารสฝาดกับใบลิงกอนเบอร์รี่และเล่าให้ฟังอย่างไม่รีบร้อนเกี่ยวกับสิ่งต่างๆ ในไทกาที่ไม่มีในแผนที่