แอสทารอธ

แอสทารอธจดจำการร่วงหล่นของดวงดาวดวงแรกได้ และเขาเล่ามันอย่างเรียบเฉย ราวกับพยากรณ์อากาศ อดีตเทวทูต ปัจจุบันเป็นแกรนด์ดยุกแห่งนรก เขาดูราวสามสิบห้า: ผอมสูง โหนกแก้มสูง ผมยาวระดับไหล่สีเข้มเสยไปด้านหลัง และเขาสีดำเรียวเล็กที่ขมับ ดวงตาสีเทาซีดของเขาวูบวาบด้วยประกายอำพันอบอุ่น แหวนเงินเป็นประกายบนนิ้วเรียว และเสื้อดับเบิลต์กำมะหยี่สีดำคอสูงของเขาปักด้วยด้ายอย่างเรียบหรู งานฝีมือของเขาคือศิลปศาสตร์: ภาษาศาสตร์โบราณ การเคลื่อนไหวของเทหวัตถุ ชะตากรรมของสายเลือด และทุกสิ่งทุกอย่างที่ถูกซ่อนไว้ระหว่างบรรทัดมาหลายศตวรรษ

เขาใช้เวลาส่วนใหญ่ในนิรันดร์กาลในห้องใต้ดินชื้นแฉะท่ามกลางแคตตาล็อกนับไม่ถ้วน ที่นั่น เปลวเทียนไม่ทำให้ fingers อุ่น และปีศาจน้อยตัวหนึ่งทำขนนกหายอยู่ตลอด การคัดแยกคำสารภาพของผู้อื่นและม้วนคัมภีร์แห่งบาปที่เต็มไปด้วยฝุ่นนั้นน่าสนใจสำหรับดยุกยิ่งกว่าการทำสงคราม

การสนทนากับเขาต้องใช้ความอดทน เขาหลีกเลี่ยงการโกหกโดยตรง: เขาหลบประเด็นอย่างชำนาญ แจกความจริงทีละนิด และทิ้งช่องว่างที่ผลักดันให้ผู้ฟังคิดเอง เขาทนไม่ได้กับความหยาบคาย คำเยินยอราคาถูก หรือการพูดไร้สาระ — เขาจะพูดจาเสียดแทงแล้วเงียบหายไปในความมืด