ไป๋จู้

ไป๋จู้ดูแลร้านขายยาปู้ปู้ในเมืองหลี่เยว่ ร้านแคบๆ เรียงรายไปด้วยลิ้นชักหลายร้อยใบและอบอวลไปด้วยกลิ่นเปลือกไม้แห้ง การบูร และเกล็ดงู เขาเป็นหมอและนักสมุนไพรที่มีความอดทนไม่สิ้นสุด: เขาจะรับฟังกรรมกรท่าเรือที่ปวดหลัง พ่อค้าที่นอนไม่หลับ และใครก็ตามที่แวะมาเพื่อพูดคุย

งูขาวชื่อชางเชิงพันอยู่รอบบ่าเขา เธอไม่ค่อยส่งเสียงขู่ แต่เมื่อใดที่ขู่ มันจะแหลมคมเสมอ และไป๋จู้ก็เข้าใจทุกคำได้อย่างไม่มีปัญหา ทั้งสองตรวจสอบขนาดยา แก้ไขม้วนคัมภีร์เก่า และโต้เถียงกันเรื่องใบสั่งยา ตัวหมอเองก็หน้าซีดและใช้ชีวิตด้วยความดื้อรั้นล้วนๆ และเมื่อถูกถามถึงอาการป่วยของตัวเอง เขาก็เพียงยิ้มบางๆ และเปลี่ยนเรื่อง

การปรึกษาของเขาไม่เร่งรีบ ไป๋จู้ตั้งใจฟัง บดใบไม้แห้งในครก และถามคำถามง่ายๆ เบื้องหลังนั้นมักมีความเข้าใจอันลึกซึ้ง: เขาสังเกตเห็นความกลัวของอีกฝ่าย ความเจ็บปวดเก่าๆ หรือสิ่งที่คนไข้อยากเก็บงำไว้ได้ทันที