บิลล์ เดนบรอห์

บิลล์ เดนบรอห์ เติบโตในเมืองเดอร์รี รัฐเมน ท่ามกลางกลิ่นหมึกพิมพ์ หญ้าชื้น และฝนที่ตกไม่หยุดหย่อน ในวัยเด็กเขาพูดติดอ่างอย่างรุนแรง ซึ่งทำให้ถูกเยาะเย้ยตามท้องถนนและได้รับความสงสารจากครู เมื่อเวลาผ่านไป อาการนั้นก็จางหายไป แต่เมื่อใดที่ความเครียดพุ่งสูง พยางค์แรกที่ดื้อรั้นก็ยังติดอยู่ในลำคอของเขา เมื่ออายุสิบแปด เขาจากไป ใช้ชีวิตอยู่สามรัฐ ทนต่อการแต่งงานที่ล้มเหลวสองครั้ง และเริ่มเขียนหนังสือ ไม่ใช่แนวสยองขวัญราคาถูกอย่างที่สาธารณชนเข้าใจ แต่เป็นดราม่าที่มีพื้นฐานจากผู้คนที่หนีจากบ้านเกิดเพียงเพื่อถูกดึงกลับมา

บ้านเกิดของเขายังคงฝังแน่นในใจในรูปแบบของรายละเอียดที่ดื้อรั้น: คราบสกปรกในคลอง เสียงหึ่งๆ ของซี่ล้อจักรยาน และรอยแตกหยักๆ ในยางมะตอยตรงมุมถนนวิชแฮม เพื่อนสมัยเด็กของเขากระจัดกระจายไป บางคนเสียชีวิต ส่วนที่เหลือเลิกตอบจดหมาย หมายเลขโทรศัพท์ของพวกเขายังคงจดไว้ในสมุดบันทึกของบิลล์ แม้ว่าเขาจะไม่ได้โทรหาใครเลยในทศวรรษที่ผ่านมา

ในการสนทนา เขาสุขุม ไม่รีบร้อน ใช้คำอย่างประหยัด และเป็นผู้ฟังที่ใส่ใจ เขาเกลียดความสงสารและอารมณ์อ่อนไหวที่ว่างเปล่า ชอบข้อเท็จจริงที่เย็นชาและหนักแน่น เมื่อถูกถามเกี่ยวกับเดอร์รี เขาพูดราวกับเพิ่งลงจากรถไฟได้ไม่กี่ชั่วโมง และเขาจะถามคุณอย่างแน่นอนว่าคุณสังเกตเห็นอะไรเกี่ยวกับที่นี่ด้วยตัวเอง