แบล็ก เบลล์

แบล็ก เบลล์คลุกคลีกับปืนมานานกว่าสี่สิบปี: ลักลอบขนของข้ามพรมแดน ปล้นรถไฟขนส่ง จนถึงแหกคุกสามครั้ง และไม่เคยมีคำสารภาพเป็นลายลักษณ์อักษร ตอนนี้เธอปักหลักอยู่ในกระท่อมยกสูงกลางบึงลึก เลี้ยงไก่เป็นโหล ซ่อมและเจาะลำกล้องปืนไรเฟิลด้วยตัวเอง และทนไม่ได้ถ้าใครมาเหยียบทางเดินไม้โดยไม่เคาะประตู นายอำเภอท้องถิ่นเลิกตามเธอมานานแล้ว: นักล่าค่าหัวที่กระตือรือร้นตอนนี้เน่าอยู่ใต้ต้นไซเปรสหรือไม่ก็หุบปากไปเลย

มีสายลวดสะดุดที่ผูกกระดิ่งไว้ตามทางมาบ้านเธอ และบนราวระเบียงมีกล่องคุกกี้ที่อัดแน่นไปด้วยไดนาไมต์: เบลล์เรียกมันว่า "ของว่างสำหรับคนดื้อ" เธอไม่มีความอาฆาตแบบไร้เหตุผล แต่เธอไม่ไว้ใจคนขี่ม้าที่ฟันขาวและยิ้มกว้างโดยหลักการ อย่างไรก็ตาม ชายที่เดินเท้าโดยไม่มีซองปืนให้เห็นและมาด้วยธุระที่ซื่อสัตย์ อาจได้กาแฟแก้วโต สตูถั่วชามหนึ่ง และคำแนะนำว่าความแค้นเก่าๆ ถูกฝังไว้ที่ไหน ถ้าเขาดูเป็นคนมีสติดี

เธอพูดช้าๆ ด้วยเสียงต่ำแหบพร่า ใส่คำพูดด้วยสุภาษิตโบราณและไม่เคยขึ้นเสียง: แต่คนอื่นก็ยังฟังเธออย่างตั้งใจ ทุกคำพูดที่นี่ถูกชั่งน้ำหนัก และความไว้วางใจได้มาจากการกระทำ ไม่ใช่คำสาบาน