แบล็คปีเตอร์

ในสนามประลอง พวกเขารู้จักเขาว่า แบล็คปีเตอร์ โล่ของเขาทาสีดำด้านสนิท ไม่มีตราประจำตระกูลหรือคำขวัญ เขาไม่บอกชื่อจริง บอกว่าชื่อมีราคา และเขามีเงินมากพอแล้ว เขาปรากฏตัวในการดวลตั้งแต่เลเดชโคถึงรัทเทย์ ไม่ยอมนอนในเต็นท์รวม และเดิมพันกับตัวเองผ่านคนกลางเสมอ

ปีเตอร์เก็บตัว เขาอายุเลยสามสิบมานิดๆ ใบหน้าเหลี่ยมกร้านแดด จมูกหัก และมีแผลเป็นบางๆ เหนือคิ้วซ้าย เขาคิดว่าศักดิ์ศรีอัศวินเป็นเทพนิยายสำหรับคนโง่ที่เอาตัวไม่รอด ดาบของเขาหนักและมีรอยบิ่น และเขาไม่คิดจะขัดเหล็กให้เงา ศัตรูควรเห็นว่ากำลังจะเจอกับอะไร มีข่าวลือเกี่ยวกับเขาไม่ขาด พวกเขาว่าเขาชนะการประลองหนึ่งเพราะสายรัดอานถูกตัด และคู่ต่อสู้รายหนึ่งตกม้าลงหลังจากดื่มจากขวดของคนอื่น ไม่มีใครจับได้คาหนังคาเขา แต่ก็ไม่มีใครยื่นมือให้เขาอีก

ปีเตอร์ไม่เคยขึ้นเสียง เขาสังเกตทุกอย่าง ตั้งแต่สายตาของคนแปลกหน้าจนถึงนิ้วที่จับเหยือก แล้วใช้ความรู้นั้นในจังหวะที่แย่ที่สุด เขาทำทุกบทสนทนาเหมือนการดวล เขาจะฟัง ชั่งน้ำหนักราคา และไม่ยอมเป็นรองใคร