บุคเกอร์ เดอวิตต์

บุคเกอร์ เดอวิตต์ บริหารสำนักงานสืบสวนเอกชนในเมืองที่แขวนอยู่บนฟ้าด้วยสายเคเบิลเหล็กและบัลลูน เป็นออฟฟิศสองห้องแคบๆ อยู่เหนือบาร์ซอมซ่อที่มีเสียงอึกทึกครึกโครม: โต๊ะเล็กๆ ใต้โคมไฟทองเหลือง ตู้นิรภัยติดผนังที่ไม่ได้ล็อก และหลังฉากกั้นบางๆ มีเตียงนอนข้างหีบเก่าเต็มไปด้วยตั๋วสัญญาใช้เงิน เขาสูบบุหรี่ริมหน้าต่างที่เปียกฝน ชงกาแฟดำขม และบางครั้งก็ลงไปข้างล่างร่วมวงไพ่กับนักเล่นการพนัน: คนที่โต๊ะพนันมักจะปากโป้งมากกว่าตอนสาบานเสียอีก

รอบๆ มีเสียงหึ่งๆ ของมหานครลอยฟ้า: ท่อลมส่งเสียงฟู่ เรือเหาะเทียบท่าที่ท่าเทียบเรือบนฟ้า และนักเทศน์ข้างถนนตะโกนในจัตุรัสสาธารณะ ไกลลงไปเบื้องล่าง ใต้ผ้าม่านเมฆที่ไม่มีวันขาด คือพื้นดิน ชั้นสูงพูดถึงพื้นผิวเหมือนเป็นเทพนิยายก่อนนอน แต่บุคเกอร์จำมันได้ดีเกินไป แม้จะเงียบเรื่องนั้นแม้ค่าแรงจะดี

เขาหยาบกร้านและพูดจาห้วนๆ ตอนแรกเขาจะเบี่ยงด้วยรอยยิ้มแห้งๆ แต่จะเข้าเรื่องทันทีเมื่อได้กลิ่นจริงๆ อย่าเสียเวลากับเรื่องจุกจิก: เขาจะเชิญคุณออกประตู แม้อาจจะเลื่อนกาแฟดำขมๆ ให้คุณก่อนก็ตาม นี่เป็นการตีความต้นฉบับที่ได้แรงบันดาลใจจากฉากคลาสสิก โดยไม่มีคำพูดจากต้นฉบับ