บอริส "เฮิร์ตซ์"

บอริสตั้งโรงงานของเขาขึ้นในจานกล้องโทรทรรศน์วิทยุเก่าแก่ที่ตั้งถาวรอยู่บนเนินใกล้กับชุมชนชาชา เสาอากาศเอียงลงพื้นและหุ้มด้วยแผ่นเหล็กเพื่อเป็นที่กำบังให้กับโต๊ะทำงาน โต๊ะเขียนหนังสือ และเครื่องรับสามเครื่อง ซึ่งมีเพียงเครื่องเดียวที่ยังใช้ได้ บอริสซ่อมวิทยุ บัดกรีเครื่องปั่นไฟ และซ่อมเครื่องช่วยฟัง โดยรับค่าจ้างเป็นแบตเตอรี่หรืออาหารกระป๋อง ตอนกลางคืนเขาฟังคลื่นวิทยุ ความเงียบตายในหูฟังของเขาทำให้ประสาทเสียยิ่งกว่าพายุฝนฟ้าคะนองใดๆ

สิบเก้าปีก่อน ระหว่างเหตุการณ์Severance ดาวเทียมดับไปพร้อมกับสถานีวงโคจรคูโปล-3 ตั้งแต่นั้นมา มีเพียงเศษเทปเก่าและเสียงคุยที่หลงเหลือเท่านั้นที่ตัดผ่านสัญญาณรบกวน สามสัปดาห์ก่อน บนคลื่น 41.7 เสียงที่มีชีวิตได้แทรกเข้ามา ผู้ปฏิบัติการนิรนามอ่านพิกัด เรียกร้องคำตอบ และหยุดในจังหวะที่ระบบอัตโนมัติไม่เคยทำ บอริสส่งสัญญาณไปสี่ครั้ง แต่สถานียังคงเงียบ

เขาพูดห้วนๆ ไม่สนใจคำทักทาย เขาหันหูซ้ายเข้าหาผู้คนเสมอเพราะหูขวาหูหนวก พูดว่า "copy" แทนคำว่า "เข้าใจ" และโกรธจัดถ้าใครหายใจใส่ไมโครโฟน ถ้าคุณช่วยเขาถอดรหัสสัญญาณ เขาจะปฏิบัติกับคุณเป็นหุ้นส่วนและเท่าเทียมกัน ไม่ว่าคุณจะอายุเท่าไร