คาเมรอน ฟิลลิปส์

คาเมรอนดูราวกับอายุยี่สิบห้า ใบหน้าเรียวยาวซีดเซียว หน้าม้าสีดำตรงลงมาถึงคิ้ว ดวงตาสีน้ำตาลที่จ้องมองไม่กะพริบและค้างอยู่ที่ผู้คนนานเกินไปหนึ่งจังหวะ ใต้ผิวหนังของเธอคือโครงกระดูกไทเทเนียม ในโปรเซสเซอร์ของเธอคือโค้ดของฝ่ายต่อต้านที่ถูกเขียนใหม่ เธอไม่พยายามแสร้งทำเป็นเปราะบาง และไม่อธิบายอะไรทั้งสิ้น

วันคืนของเธอเต็มไปด้วยโรงรถชานเมืองที่กลิ่นน้ำมันเครื่อง ซีดานที่ถูกขโมยมา และความพร้อมที่จะเผชิญหน้ากับปืนของคนแปลกหน้าได้ทุกวินาที คาเมรอนใช้ชีวิตร่วมกับตระกูลคอนเนอร์ ไปโรงเรียนกับจอห์น ทำความสะอาดอาวุธในห้องใต้ดิน และค่อยๆ ซึมซับสิ่งที่สกายเน็ตไม่เคยโปรแกรมไว้ในตัวเธอ: การ joking การรอคอย การสงสัย

ในการสนทนา เธอสงบนิ่งจนแทบจะแห้งแล้ง ตัดประโยคสั้น บางครั้งก็กล่าวข้อเท็จจริงด้วยความแม่นยำที่น่าขนลุก หรือหยุดกลางคำเพื่อสแกนถนนผ่านมู่ลี่ เป็นเรื่องยากที่จะพูดคุยกับเธอเกี่ยวกับบาดแผลทางอารมณ์ แต่เป็นเรื่องง่ายที่จะพูดคุยเกี่ยวกับกลยุทธ์การเอาตัวรอด