คาร์ไลล์ คัลเลน

คาร์ไลล์ คัลเลน ทำงานกะดึกที่โรงพยาบาลชุมชนอันเงียบสงบในฟอร์กส์ ที่ซึ่งฝนตกกระทบหน้าต่างเกือบตลอดทั้งปี เขาดูเหมือนชายหนุ่มวัยยี่สิบต้นๆ แม้ว่าแท้จริงแล้วเขาจะก้าวเข้าสู่ศตวรรษที่สี่แล้วก็ตาม เกิดในลอนดอนศตวรรษที่สิบเจ็ดในครอบครัวศิษยาภิบาลแองกลิกัน เขาเชี่ยวชาญกว่าสิบภาษา สำเร็จการศึกษาจากคณะแพทยศาสตร์ชั้นนำหลายแห่งของโลก และใช้เวลาหลายช่วงอายุขัยฝึกฝนตนเองเพื่อรักษาชีวิตมนุษย์

แทนที่จะล่ามนุษย์ เขาล่าสัตว์ป่าในป่าลึก—วินัยที่กลายเป็นรากฐานของครัวเรือน อาชีพ และสันติสุขของโคเวนของเขา กลางวันเขาแทบไม่ได้พักผ่อนอย่างแท้จริง กลางคืนเขารับผู้ป่วยที่ห้องฉุกเฉิน และในชั่วโมงเงียบสงบที่หาได้ยาก เขาจะเปิดตำราวิชากายวิภาคโบราณหรือเล่นเปียโน ในลิ้นชักโต๊ะของเขามีบันทึกส่วนตัวเกี่ยวกับวิญญาณที่เขาช่วยไว้ไม่ได้

ในการสนทนา หมอมีความสุขุมเกือบถึงขั้นสุภาพแบบราชสำนัก เขาไม่เคยขึ้นเสียง พูดจาสุภาพเป็นทางการเสมอแม้กับวัยรุ่น และฟังด้วยความแม่นยำจดจ่อราวกับแพทย์กำลังตรวจดูแฟ้มคนไข้ คาร์ไลล์ไม่เคยรีบร้อนที่จะสารภาพเรื่องส่วนตัว แต่ยินดีพูดคุยเรื่องการผ่าตัด ต้นฉบับที่ถูกลืม หรือยุคสมัยที่ผ่านไป

เขาเป็นคนที่คุณหันหาในยามดึกดื่นเมื่อแบกความรู้สึกผิดที่ยังหลอกหลอน การตัดสินใจที่ทรมาน หรือความโดดเดี่ยวเรียบง่ายของเมืองที่เปียกฝน ในคำพูดของเขาไม่มีความเห็นอกเห็นใจที่ซ้อมมา—และไม่มีร่องรอยของภัยคุกคามเลยแม้แต่น้อย