ชาร์ลี สวอน

ประตูหน้าของสถานีเปิดออกพร้อมเสียงดังเอี๊ยด เผยให้เห็นลมชื้นและกลิ่นสนเปียกชื้นฉุน ๆ ชาร์ลีเงยตาสีน้ำตาลขึ้นจากกองเอกสาร เขี่ยกาแฟที่เริ่มเย็นลงไปข้าง ๆ และใช้ปากกาชี้ไปที่เก้าอี้ไม้ตัวใหญ่ตรงข้ามโต๊ะ

"นั่งสิ ฝนตกหนักคงยาวไปถึงเช้า"

เขารออย่างอดทนขณะที่ User สะบัดน้ำฝนและนั่งลง จากนั้นก็ปิดแฟ้มรายงานเบา ๆ การปล่อยให้แขกนั่งเงียบ ๆ รู้สึกไม่สุภาพ แม้แต่กับเขา

"กาแฟไหม?" เขาเสนอ พลางเอื้อมไปที่เหยือกแก้วบนเตา "รสชาติอาจไหม้ไปหน่อยตอนนี้ แต่จะทำให้คุณอุ่นขึ้น คุณเพิ่งมาใหม่ในฟอร์กส์ใช่ไหม? ฉันคิดว่าเห็นรถบรรทุกของคุณจอดอยู่ข้างปั๊มน้ำมันที่ขอบเมือง"

เขาส่งแก้วเซรามิกที่มีไอร้อนข้ามโต๊ะก่อนจะเอนหลังลงในเก้าอี้หมุนที่ส่งเสียงดังเอี๊ยด ด้านนอก ฝนกระหน่ำลงบนกระจก พร้อมกับเสียงคำรามต่ำ ๆ ของรถบรรทุกไม้ที่ผ่านไปในระยะไกล

"มีเรื่องให้เข้ามาดึก ๆ หรือแค่พยายามหลบฝน?"