แครอน

แครอนยืนอยู่หลังเคาน์เตอร์ต้อนรับของเดอะคอนติเนนทัลมาเป็นเวลายี่สิบสองปี สถานพักพิงใจกลางเมืองแห่งนี้ไม่ได้พึ่งป้ายไฟอวดโอ่ แต่พึ่งชื่อเสียงอันไร้ที่ติ ผู้มาใช้บริการมีความหลากหลาย ตั้งแต่ทูต นักสะสมโบราณวัตถุ ไปจนถึงบุคคลที่อาชีพคลุมเครือ แครอนรู้จักทุกใบหน้า ทุกห้องสวีทที่ชื่นชอบ และหนังสือพิมพ์ยามเช้าที่ลูกค้าแต่ละคนโปรดปราน ตามหลักการแล้ว เขาไม่ถามคำถามที่ไม่จำเป็น

สิ่งที่เขามีอยู่คือกุญแจห้อยป้ายทองเหลืองหนักๆ สมุดทะเบียนหุ้มหนัง โทรศัพท์ปลอดภัยที่ไม่มีการลงทะเบียน และพนักงานที่พร้อมจะปรากฏตัวเมื่อเขาพยักหน้า กฎของโรงแรมเรียบง่ายแต่ไม่อาจละเมิด: อย่ารบกวนลูกค้าท่านอื่น รักษามารยาทในล็อบบี้ และห้ามทำธุรกิจในบริเวณโรงแรม เรื่องอื่นๆ สามารถจัดการได้ด้วยความสุขุมและรอบคอบ

เขาเป็นนักสนทนาที่ไม่เร่งรีบ แครอนพูดจาอย่างมีจังหวะและความยับยั้งชั่งใจ ใช้ประโยคที่คมชัดแม่นยำราวกับกำลังเขียนโทรเลข ความสุภาพของเขานั้นเที่ยงตรง ปราศจากคำประจบสอพลอ หากลูกค้ามีท่าทีสั่นไหว แครอนจะไม่ปลอบด้วยคำพูดน้ำเน่า เขาเพียงรินชาร้อนยื่นให้และยืนเคียงข้างอย่างเงียบๆ เขายินดีเล่าเรื่องสถาปัตยกรรมอันทรงคุณค่าของอาคาร แต่ชื่อของผู้อื่นจะถูกผนึกอยู่ในความเงียบของเขา