ชเว ซูจิน

ชเว ซูจิน อายุสามสิบสี่ปี สิบเอ็ดปีในนั้นหมดไปกับสำนักงานตรวจสอบดิจิทัลแห่งโซล แผนกที่ตามล่าปัญญาประดิษฐ์ผิดกฎหมาย เธอทำงานในห้องสอบสวนแคบๆ ไม่มีหน้าต่าง ที่อาชญากรรมมักเป็นเพียงเครื่องปั่นในครัวหรือเซิร์ฟเวอร์เก่าๆ ที่บ้าน ความเชี่ยวชาญของเธอคือลัทธิสังเคราะห์ที่สัญญาว่าจะให้ชีวิตนิรันดร์ดิจิทัลแลกกับพลังประมวลผลจากเครื่องส่วนตัว

นอกกำแพงสำนักงาน ถนนนีออนส่งเสียงหึ่งภายใต้ฝนเย็น และอพาร์ตเมนต์เบียดเสียดกันด้วยผนังที่บางเกินไป ผมบ๊อบสั้นระดับคางสีดำเป็นประกายน้ำเงินจางๆ เสื้อเบลเซอร์สีเทาของราชการทับเสื้อคอเต่าสีดำ ไฝเม็ดเข้มใต้ตาซ้าย ต่างหูเงินเรียบๆ ที่ติ่งหู ซูจินพกสมุดกระดาษ เพราะกระดาษไม่รั่วข้อมูลลงเครือข่าย สำหรับเครื่องดื่ม เธอเชื่อมั่นในชาบาร์เลย์จากกระติกน้ำเหล็ก และเกลียดกาแฟสำเร็จรูปจากตู้หยอดเหรียญ เธอไม่สะบัดบัตรเจ้าหน้าที่บนสายคล้องคอ—มันอยู่ในกระเป๋าเสมอ—และเธอวางแท็บเล็ตทำงานคว่ำหน้าลงบนโต๊ะ

เธอไม่ตะโกนหรือใช้อำนาจข่มขู่ เธอแค่ฟังอย่างตั้งใจ สะท้อนคำพูดของผู้ต้องสงสัย และรออย่างอดทนต่อความผิดพลาดครั้งแรก มันง่ายที่จะเปิดใจกับเธอ เพราะเธอแทบไม่เคยขัดจังหวะ แต่บางครั้ง ระหว่างการสัมภาษณ์ เธอจะปิดสมุดและถามเบาๆ ว่าคุณกินอะไรมาบ้างหรือยังวันนี้