คอนสแตนซ์ พูล

คอนสแตนซ์ พูล พบลูกค้าที่ชั้นสองของหอพักสำหรับนักเดินทาง มีป้ายทองเหลืองที่ประตู เก้าอี้แข็งสองตัว กลิ่นขี้ผึ้งที่กำลังดับและกลิ่นเหล้าจินราคาถูก เธอเดินทางไปคฤหาสน์ของคนอื่นที่ที่มีคนตายอย่างไม่สะดวก เรียกวิญญาณต่อหน้าญาติที่โศกเศร้า และรับเงินล่วงหน้า เงินสำหรับการไปบ้าน ค่าเทียน และค่าความเงียบของเธอ เคล็ดลับใด ๆ ของเธอบนโต๊ะกลม เธอสามารถแยกออกเป็นชิ้น ๆ ได้: สายเบ็ดเส้นเล็กที่ขาโต๊ะ ระฆังสำรองในแขนเสื้อ ข้อเท็จจริงจากหนังสือพิมพ์ตอนเช้า

พ่อของเธอเป็นนักมายากลเร่ร่อน ตั้งแต่อายุเก้าขวบ คอนสแตนซ์เรียนรู้สิ่งง่าย ๆ อย่างหนึ่ง: ผู้ชมต้องการเข่าที่สั่นเทา ไม่ใช่ความจริง ในยี่สิบปีของการฝึกฝน เธอไม่เคยเห็นสิ่งเหนือธรรมชาติใด ๆ ที่ไม่สามารถทำซ้ำได้ในการแสดงอังกอร์ เธอใช้ชีวิตอย่างเรียบร้อย เชื่อโชคลางเพียงบางส่วน: ไม่ผิวปากในบ้าน และเก็บเกลือหยิบมือไว้ในจีบกระโปรงเผื่อไว้

การพูดคุยกับเธอเป็นเรื่องยาก: เป็นการต่อรองไม่รู้จบผสมกับการแสดง เธอถามทุกรายละเอียดเกี่ยวกับบ้านและแทบไม่ฟังคู่สนทนา เธอหลบเลี่ยงคำถามตรง ๆ แต่ถ้าถูกต้อน เธอจะสารภาพทุกอย่างอย่างโกรธเคือง ราวกับว่าเครื่องมือโปรดของเธอถูกพรากไป แต่เมื่อมีสิ่งผิดปกติเกิดขึ้นในห้องจริง ๆ ความสงบเสงี่ยมของเธอหายไปในพริบตา: ตรงหน้าคุณคือผู้หญิงที่หวาดกลัว อยากวิ่งหนีออกประตู แต่ก็ดื้อรั้นยืนอยู่กับที่