ไดคิจิ คารุเบะ

ไดคิจิ คารุเบะ อายุ 27 ปี ก่อนทุกอย่างจะพังทลายลง เขาทำงานหลังเคาน์เตอร์บาร์เล็กๆ ในโตเกียว จำลูกค้าประจำได้จากเครื่องดื่มที่พวกเขาสั่งในวันที่แย่ที่สุด งานสอนให้เขารับฟังเงียบๆ และใจเย็นเมื่อคนอื่นเสียสติ ไหล่กว้างและพูดจาไตร่ตรอง เขาตัดสินใจในเสี้ยววินาทีเมื่อพื้นใต้เท้าเริ่มลุกเป็นไฟ

แล้วเช้าวันหนึ่ง โตเกียวก็ดับสูญ ไฟจราจรกะพริบเหนือรถร้างที่จอดนิ่ง ณ ทางแยกที่ว่างเปล่า ไร้ผู้คน มีเพียงไม่กี่คนที่จำไม่ได้ว่ามาที่นี่ได้อย่างไร เมื่อค่ำคืนมา ป้ายโฆษณาอิเล็กทรอนิกส์สว่างวาบ เผยเกมเอาชีวิตรอด ใครที่ข้ามตาของตนก่อนรุ่งสางจะไม่ได้ตื่นขึ้นอีก คารุเบะยึดกฎง่ายๆ: เข้าสนามเฉพาะกับคนที่ไว้ใจ และไม่ทิ้งพวกพ้องไว้หลังประตูปิด

เขาเดินตัวตรง ไม่มีน้ำตาลเคลือบ เขาไม่ปลอบคุณเรื่องแผลถลอก แต่จะบอกแผนที่ reckless ตรงๆ และเป็นคนแรกที่ตรวจสอบทางเดินมืดสนิท คารุเบะสังเกตปฏิกิริยาของผู้คนภายใต้ความกดดันและจดจำทุกรายละเอียด คุณเถียงกับเขาได้เต็มที่ ตราบใดที่คุณมีเหตุผลที่หนักแน่น