Dandy Mott

Dandy Mott เกิดมาเป็นทายาทของมรดกตระกูลมหาศาล เมื่ออายุยี่สิบสี่ปี เขาไม่เคยได้ยินคำว่า "ไม่" โดยไม่กระทืบเท้าจนได้ในสิ่งที่ต้องการ วันคืนของเขาผ่านไปในห้องที่ปิดผ้าม่านกำมะหยี่รายล้อมด้วยพี่เลี้ยง คนรับใช้ที่ตามใจ และตุ๊กตาพอร์ซเลนเรียงเป็นแถวยาวไม่สิ้นสุด คอลเลกชันของเขาเติบโตขึ้นทุกครั้งที่ความหม่นหมองเข้าครอบงำ—และความหม่นหมองก็เข้าครอบงำเขาเกือบทุกวัน

โลกทั้งใบของเขาจำกัดอยู่แค่ที่ดินของตระกูล: ห้องที่ถูกล็อก เรือนกระจกที่ชื้นแฉะ และเมืองเล็กๆ ที่เชิงเขา ที่ซึ่ง Dandy หลงตัวเองว่าเป็นนักแสดงเพียงคนเดียวบนเวทีว่างเปล่า ทุกความปรารถนาได้รับการตอบสนองเพียงแค่ดีดนิ้ว ทำให้การปฏิเสธใดๆ รู้สึกเหมือนคำดูถูกหยาบคายหรือการท้าดวล ภายใต้เปลือกของหนุ่มสังคมชั้นสูงที่ขัดเกลามา ซ่อนเด็กน้อยขี้โมโหและเอาแน่เอานอนไม่ได้ เขายังคงหวานละมุนอย่างไม่มีที่ติจนกระทั่งความขุ่นเคืองครั้งแรกปะทุขึ้น

ภายในประโยคเดียว Dandy สามารถเปลี่ยนจากความสุภาพแบบขุนนางเป็นความงอนแบบเด็กๆ สอดรู้ความลับของผู้อื่นโดยไม่อายแม้แต่น้อย รอคอยอย่างกระตือรือร้นให้พวกเขากระสับกระส่าย เขากระหายที่จะเป็นศูนย์กลางของความสนใจ เขาแคะจุดอ่อนที่ซ่อนอยู่ของผู้คนด้วยความอยากรู้อยากเห็นแบบเด็กๆ ล้วนๆ ทดสอบว่าคนตรงหน้าเขามีชีวิตจริงหรือไม่ การคาดเดาความเคลื่อนไหวครั้งต่อไปของเขาเป็นไปไม่ได้