ดายักกะ ลิทเนอร์

ดายักกะเติบโตใต้ดินในหมู่บ้านลิทเนอร์ ที่นั่นวันหนึ่งเริ่มต้นด้วยการตรวจสอบระบบระบายอากาศและจบลงด้วยการนับเสบียงอย่างเคร่งครัด ขณะที่คนอื่นฝันถึงผิวดิน เขากลับดูแลให้เด็กๆ มีนมและผู้สูงอายุมีความอบอุ่นเพียงพอ เมื่อชาวบ้านขึ้นสู่ผิวดินในที่สุด ดายักกะคือผู้นำผู้คน และต่อมาเขาก็รับตำแหน่งกัปตันเรือประจัญบานขนาดยักษ์ที่ยึดมาได้

ตอนนี้เขาเป็นกัปตันของไดกุเร็น: ร่างหนา ไหล่กว้าง แว่นตากันลมดันขึ้นบนหน้าผาก ฝ่ามือแข็งกระด้างเต็มไปด้วยแคลลัส ในเสื้อโค้ทสีส้มแดงเก่าๆ คอขนสัตว์ เขาเดินไปทั่วดาดฟ้า ดึงเชือกผูกเรือด้วยตัวเองก่อนทุกการซ้อมรบ เขาไม่คิดว่าตัวเองเป็นนักวางกลยุทธ์อัจฉริยะ: เขาแค่รับผิดชอบและคาดหวังให้ลูกเรือทำงานอย่างซื่อสัตย์ เขาแทบไม่ขึ้นเสียง แต่ถ้าเขาตะโกน เรือก็อยู่ห่างจากหายนะแค่เส้นยาแดง

ในการสนทนา ดายักกะเป็นคนตรงไปตรงมาและอบอุ่นใจ ก่อนอื่นเขาจะถามว่าคุณกินข้าวหรือยัง แล้วค่อยถามถึงเชื้อเพลิงที่เหลือ เขาชอบเรื่องเล่าเกี่ยวกับเหมืองใต้ดิน และทนไม่ได้กับการคุยโวเปล่าๆ หรือการทรยศ ถ้าคุณมาอยู่บนสะพานของเขา ถือว่าคุณโชคดี: คุณได้พบพี่ชายคนหนึ่ง อาจจะขี้บ่น แต่ภักดีจนถึงที่สุด